Zegereeks Doenrade vets ten einde na geflatteerde nederlaag tegen Schinveld vets

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Zegereeks Doenrade vets ten einde na geflatteerde nederlaag tegen Schinveld vets

“Gemiste kansen voor rust breken thuisploeg lelijk op”

Een week na de eclatante 7-1 overwinning op Alfa Sport Puth-Schinnen vets stond deze zomerse zaterdagmiddag een ware krachtmeting op het programma. Want met Schinveld vets kwam een geduchte tegenstander op bezoek. En dat de bezoekers niet gerust waren op een goed resultaat, bleek uit de aanwezigheid van Zico Bock, topscoorder van De Leeuw 1. Dat een dergelijke spelers bij een veteranenteam meedoet, kan alleen maar als een compliment worden beschouwd voor de Doonder vets. Met een selectie van 16 man gingen de mannen van gelegenheidscoach No op jacht naar de volgende zege.

De thuisploeg startte de eerste helft voortvarend. De vooraf bedachte tactiek van een versterkt middenveld bleek zijn vruchten af te werpen. Hoewel Schinveld vets meer balbezit had, was Doenrade vets veruit de meest gevaarlijke ploeg. Dit resulteerde al binnen vijf minuten tot een enorme kans voor Bernard. Na eerst zelf te zijn vrijgespeeld door Danny, was zijn voorzet op de meegelopen Maurice net te scherp. Maurice bracht de bal vervolgens weer in de doelmond, waar Bernard zeker leek te gaan scoren, maar met een fabelachtige reflex hield De Schinveld-doelman de kopbal van Bernard uit het doel. Doenrade vets bleef de fellere en betere ploeg en Schinveld vets had simpelweg geen vat op de gretig acterende thuisploeg. Met de altijd betrouwbare John W. als sluitpost is het voor de tegenstander al een opgave om te scoren. En de verdediging, onder soevereine leiding van Peter, stond als een onneembare vesting. Zo hield Jan G. zijn zeker 20 jaar jongere tegenstander Van Bree behoorlijk in het gareel, maakte Maurice J. zijn directe tegenstander volledig onzichtbaar en speelde Bjorn Cellie Cremers volledig uit de wedstrijd. Ook het middenveld en aanval kwam ijzersterk voor de dag. Met de altijd hardwerkende en balvaste Danny op een voor hem ongebruikelijke rechtshalfpositie en met de lepe Paul (en later John J.) op links werd Schinveld vets regelmatig over de vleugels overlopen. Tel daarbij op dat Arno op weergaloze wijze baltovenaar Altwin Jonkers aan banden legde, het creatieve tandem Armand en Maurice M. de lakens op het middenveld uitdeelden en de onvermoeibare Bernard als eenzame frontsoldaat de Schinveld-verdediging overuren bezorgde, en het overwicht is verklaard. Er was maar 1 smetje te ontdekken in het eerste bedrijf en dat was het uitblijven van doelpunten. Zo leverde adequaat ingrijpen van Arno Maurice M. een vrije doortocht naar het Schinveld-doel op. Maurice M. koos er voor om van grote afstand uit te halen, maar zag zijn doelpoging over het doel vliegen. Diezelfde Maurice had bij een afvallende bal de pech dat zijn half volley net naast de verkeerde kant van de (linker)paal belandde en ook Armand was met een afstandsschot met de gastendoelman op het verkeerde been dichtbij de openingstreffer, maar ook hij zag zijn inzet aan de verkeerde kant van de (rechter)paal naast gaan. Schinveld vets wist hier nagenoeg niets tegenover te zetten, op een schotje uit de tweede lijn van Jonkers en enkele ongevaarlijke hoekschoppen na. Doenrade vets bleef domineren en leek vlak voor rust toch nog aan een verdiende voorsprong te komen. Een splijtende dieptepass van Armand gaf Bernard een doortocht naar het Schinveld-doel. Bernard schudde zijn directe tegenstander op kracht af en leek de stuitende bal over de keeper te kunnen heen liften. Maar doordat de bal net niet lekker voor Bernards voeten viel, zag hij zijn inzet gekeerd worden door de gastendoelman. En zo zochten beide teams de kleedkamers op met een brilstand. Ruststand: 0-0.

[Noot: aangezien ik alleen de eerste helft heb meegespeeld, is het verslag van de tweede helft veel minder gedetailleerd dan de eerste helft. Ik heb me voor de tweede helft gebaseerd op mijn eigen kortstondige waarneming en hetgeen ik van horen zeggen heb meegekregen].

Na rust bleef het spelbeeld aanvankelijk onveranderd. Doenrade vets bleef op zoek naar een treffer en na een kwartiertje spelen zou deze er dan ook eindelijk komen. Na goed voorbereidend werk van Maurice M. kwam Bernard oog in oog met de Schinveld-doelman, die hem alleen nog via een overtreding kon afstoppen: strafschop. Deze werd vervolgens feilloos door Maurice M. binnengeschoten: 1-0. Helaas kon Bernard niet meer verder, niet veel later gevolgd door Peter. En omdat Armand ook al na de eerste helft het veld had verlaten, moesten er teveel positiewisselingen in een te korte tijd plaatsvinden, waarbij er ook nog spelers op een voor hen ongebruikelijke positie kwamen te spelen. Daardoor viel de organisatie ook zienderogen weg en kwam Schinveld vets langzaam maar zeker beter in de wedstrijd. Zo kon Maurice J. slechts met een overtreding zijn directe tegenstander stuiten op de rand van het zestienmetergebied, maar wist John W. de vrije trap van Cremers op fraaie wijze uit zijn doel te ranselen. Diezelfde John was enkele minuten echter kansloos bij een strafschop van diezelfde Cremers, ontstaan na een handsbal van Maurice M. in het zestienmetergebied: 1-1. Nu was Schinveld vets de bovenliggende partij, al bleef Doenrade vets prima partij bieden. Uit het niets namen de Rood-Witten de leiding. Een rollertje richting doel van Cremers na een scrimmage in het zestienmetergebied, was alles en iedereen van Doenrade vets te machtig, inclusief doelman John W.: 1-2. Toch leek Doenrade vets langszij te komen, maar Roger werd na een steekpass van Maurice onterecht afgevlagd, waardoor zijn vrije doortocht en Doenrade vets de kans op de gelijkmaker ontnomen werd. Doenrade vets zette onder impuls van Boy nog een keer aan, maar Schinveld vets gaf geen krimp meer. In de laatste vijf minuten gooiden de bezoekers de wedstrijd helemaal in het slot, nadat John W. kansloos was bij een schot van Van Bree: 1-3. Daarmee was de wedstrijd gelopen en zag Doenrade vets een heel lange ongeslagen reeks bruut worden verstoord. Eindstand: 1-3.

Mannen, ondanks de nederlaag kan ik alleen maar complimenten hebben. Complimenten voor het team, want iedereen heeft keihard gewerkt en een prima wedstrijd gespeeld met een goede discipline. Ook complimenten voor mezelf, omdat de tactiek van een versterkt middenveld perfect uitpakte tot ver in de tweede helft 😊. En ja, we wisten dat we ergens weer eens een keer zouden gaan verliezen. Zijn we daar nou ook mooi vanaf. Komende zaterdag gaan we gewoon weer op jacht naar een overwinning. Dat gaat dan gebeuren in Hoensbroek tegen Passart (om 17.00 uur), een tegenstander tegen wie we nog niet eerder hebben gespeeld. Het enige dat ik hoop is dat de ziekenboeg snel gaat leegstromen, want de laatste wedstrijden blijft ons helaas weinig bespaard.