Wilskrachtig Doenrade vets verslaat verdiend Havert-Stein vets

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Wilskrachtig Doenrade vets verslaat verdiend Havert-Stein vets

Doonder vets herstellen zich knap na “slow start”

Na de moeizame maar verdiende overwinning op De Leeuw vets, stond voor de Doonder vets deze keer een heuse kraker op het programma. Met Havert-Stein vets kwam een ploeg op bezoek waartegen de Doonder vets doorgaans de onderliggende partij zijn. Kans dus om de rollen eens een keer om te draaien. Dit ging gebeuren met een selectie van 16 spelers.

Nadat Doenrade vets de eerste vijf minuten van de eerste helft veruit het meeste balbezit had, namen de bezoekers het heft stevig in handen. Gesteund door de wind in de rug zetten de Rood-Witten de thuisploeg steevast onder druk en daarmee hadden de Doonder vets de nodige moeite. Hoewel dit niet tot uitgespeelde kansen leidde, was het overwicht van Havert-Stein zichtbaar en voelbaar. Doenrade vets streed voor wat het waard was, maar had grote moeite om onder de druk van de tegenstander uit te voetballen. Ook Maurice en Armand wisten in deze fase hun stempel niet te drukken, waarbij bij laatstgenoemde een gebrek aan wedstrijdritme duidelijk zichtbaar was. Onbedoeld hielp Armand de bezoekers in het zadel door een door John W. aangegooide bal zomaar in de voeten van een Havert-Stein-middenvelder te spelen. Deze nam de bal mee in de zestien en legde de bal panklaar breed op een overigens volledig ongedekte Havert-Stein-spits. Deze spits deed wat ie moest doen en scoorde van dichtbij de 0-1. Doenrade vets ging echter niet bij de pakken neer zitten en begon stukje bij beetje het initiatief naar zich toe te trekken. Maar doordat de tegenstander goed georganiseerd bleef spelen, wisten de Blauw-Witten vrijwel geen doelgevaar te stichten. Een keer waren de vets dichtbij een treffer. Een afgeslagen hoekschop belandde in kansrijke positie in de voeten van Bart, maar zijn schot werd gesmoord in een Rood-Witte muur van Havert-Stein spelers. Aan de overzijde ontsnapte Doenrade vets aan een tweede tegentreffer, nadat dezelfde Havert-Stein spits na een scrimmage uit een hoekschop ineens een vrije schietkans kreeg. Een attente John W. keerde diens inzet echter prima. Toch begon de wedstrijd steeds meer in het voordeel van Doenrade vets te kantelen. En dit resulteerde uiteindelijk dan ook in de gelijkmaker. Na een zorgvuldig opgezette aanval kwam Maurice via Bart op zo’n twintig meter van het doel in balbezit. En weer wist Maurice met uiterste precisie de bal in de kruising te krullen: 1-1. Met de nodige werklust wisten de Doonder vets dit gelijkspel richting de rust vast te houden. Ruststand: 1-1.

Met de wind in de rug hadden de Doonder vets de intentie om Havert-Stein vets in het tweede bedrijf zover mogelijk naar achteren te drukken. Na een wat weifelende eerste vijf minuten, met twee halve schietkansen voor Havert-Stein vets, kreeg dit plan steeds meer gestalte. Havert-Stein vets kon, mede doordat zij nu wind tegen hadden, zijn favoriete pressing niet meer spelen en werd steeds meer aangewezen op kansloze lange ballen. Want de Doonder defensie stond deze keer weer als een huis. En met een hardwerkend middenveld en voorhoede werd de basis gelegd voor een aanvalsoffensief. Maar Havert-Stein vets is een zeer lastig te bespelen ploeg die maar weinig weggeeft. want ondanks een optisch overwicht wist Doenrade vets niet echt tot grote kansen te komen. Armand was er nog het dichtst bij. Na een afgeslagen vrije trap speelde hij zich knap vrij om vervolgens de bal richting de lange hoek te draaien. Hoewel hij zelf overtuigd was van een treffer, ging de bal echter net naast de verkeerde kant van de paal. Doenrade vets bleef beter, maar kansen werden vrijwel niet geschapen. Er was dus iets uitzonderlijks nodig om de Rood-Witte muur te slechten. Het was, gelet op de prachtige doelpunten van de voorbije weken, niet verwonderlijk dat het weer Maurice was die de spreekwoordelijke ban wist te breken. Uit een zeer lastige hoek schoot hij vanuit de punt van het zestien meter gebied de bal echter fraai buiten bereik van de gastendoelman in de lange hoek in het doel: 2-1. De wedstrijd kroop langzaam maar zeker naar het einde, maar doordat Doenrade vets de genadeklap niet wist uit te delen (ondanks enkele kansjes, waarbij Jan in kansrijke positie de bal breed legde in plaats van zelf te schieten, Danny niet meer rekende op een afgemeten steekpass van Armand, waardoor hij vrij voor de keeper had kunnen komen, Maurice een vrije trap van Armand net niet kon binnenkoppen en Bernard een keer onterecht werd teruggefloten vanwege vermeend buitenspel), bleef Havert-Stein vets hoop houden op een goed resultaat. Maar een onverzettelijk Doenrade vets wenste hier uiteraard niet aan mee te werken en bleef, ondanks enkele hachelijke momenten, vrij eenvoudig overeind. De genadeklap leek te vallen in de laatste minuut, nadat Bernard en Peter na een steekpass van Boy met zijn tweeen ongehinderd richting het Havert-Stein doel konden opstomen. Bernard koos er echter voor om de bal niet breed te leggen op Peter, maar om de Havert-Stein keeper heen te voetballen. Dit lukte slechts half, waardoor Bernard vanuit de draai de bal op doel moest schieten. Deze inzet werd echter gekeerd door een attent mee teruggelopen Havert-Stein verdediger. Dit was tevens het laatste wapenfeit, want scheids Lei floot direct voor het einde van de wedstrijd. Eindstand: 2-1.

Mannen, eerlijk is eerlijk: dit was een zeer knap resultaat tegen een sterke tegenstander! Maar toch kleeft er een klein smetje aan de zege. Want als we met 16 spelers zijn, horen er ook 16 te spelen, ook al geven de betreffende reserves aan geen moeite te hebben om op de bank te blijven zitten. Ook ik ben er debet aan dat dit gebeurd is en bij deze: excuses hiervoor. Dit was de eerste en meteen ook de laatste keer. wat ons als Doonder vets al jaren kenmerkt is de eensgezindheid en er voor elkaar te zijn! Dit is een veel mooier doel dan het nastreven van een zo lang mogelijk ongeslagen reeks! Maar goed, het blijft toch lekker om van een Duitse tegenstander te winnen 🙂 . Volgende week wacht ons een bezoekje van Alfa Sport Puth-Schinnen vets. De eerdere ontmoeting eindigde na een bij vlagen onvriendelijke wedstrijd in een 3-3 gelijkspel. Komende zaterdag thuis om 17.00 uur mogen de aanwezige matadoren een poging wagen om ook de maand april met een overwinning te beginnen.