Strijdlustig Doenrade vets knokt zich voorbij versterkt Jabeek vets: 2-3

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Strijdlustig Doenrade vets knokt zich voorbij versterkt Jabeek vets: 2-3

“Doppelpack” Armand draagt bij aan knappe comeback

Na de verdiende maar hardbevochten zege op Geulsche Boys vets speelden de Doonder vets op deze broeierige zomerse zaterdag tegen buur VV Jabeek.  Ondanks een trits aan afmeldingen hadden de Doonder vets nog steeds 14 man beschikbaar voor deze derby.

Eerste helft

Opstelling: John, Jean-Ivo (Peter M)-Marc-Danny, Bart-Roger B-Armand-Hans, Bernard-Niels

Bij de aftrap bleek er een sterk verjongd Jabeek vets binnen de lijnen te staan. De verhouding 35- ten opzichte van 35+ was vrijwel in balans. Desondanks begon Doenrade vets overtuigend aan deze altijd weer leuke derby. Na een handsbal in de eerste minuut van een Jabeek verdediger, mocht Bart een vrije trap vanaf de zijkant van de zestien nemen. Deze vrije trap werd vervolgens op een haar na gemist door Marc. En enkele minuten later leken de vets te gaan scoren. Een prima combinatie via de linkerflank bracht Niels in de zestien in balbezit en hij legde deze vervolgens perfect af aan Roger. Roger schoot hard, maar doelman Janssen, zoals altijd tegen Doenrade sterk keepend, redde knap. Vervolgens kroop Jabeek ook uit zijn schulp. Met twee snelle spitsen, waarvan de linksbuiten net iets ouder bleek te zijn dan de helft van de reguliere vets-leeftijd, en een balvaste aanvallende middenvelder zochten de Geel-Zwarten vaak de snelste weg naar het doel van John. En hoewel Ivo, Danny en Marc hun tegenstanders aardig onder controle hadden, wisten deze drie spelers het Doenrade vets toch knap lastig te maken en tot twee keer toe na prima individuele acties de keepersreflexen van John wisten te testen. En het werd alleen maar nog lastiger, nadat de gastheren in een tijdsbestek van 10 minuten tot twee keer toe geholpen werden door de Doonder vets. Eerst leidde matig uitverdedigen van laatste man Jean tot balbezit van 1 van de twee Jabeek-spitsen, die zich op de rand zestien niet bedacht en met een harde knal John kansloos liet: 1-0. En daarna bleek diezelfde spits na een doorkopbal in een duel om de bal op zo’n dertig meter van het doel net iets doortastender dan Jean, kreeg daardoor een vrije doorgang naar John en faalde niet: 2-0. Nadat vlak erna Ivo noodgedwongen moest afhaken en Peter binnen de lijnen kwam, kantelde de wedstrijd. Peter ging laatste man spelen en Jean, onze onvermoeibare 60-plusser, werd belast met de bewaking van de jonge Jabeek-spits en zou dat gewoon voortreffelijk doen! Nu achterin de organisatie stond, met een ijzersterk ingevallen Peter aan de basis, was het zaak voor Doenrade vets om weer in de wedstrijd te komen. En dit gebeurde dan ook. Roger zorgde ervoor dat de spelbepaler aan Jabeek-zijde, Tim Engelen, uit de wedstrijd werd gespeeld, beide halfspelers Hans en Bart speelden taakbewust vanaf de flanken en schoven beurtelings bij nadat Armand, die optimaal gebruik maakte van de vrije ruimte tussen de halflinie en voorhoedelinie en van daaruit het ritme van de bezoekers dicteerde. Keer op keer was Armand het beginpunt van de Doonderse aanvallen en het mocht dan ook een wonder weten dat de 2-0 tussenstand tot diep in de eerste helft op het scorebord stond. Met de hardwerkende spitsen Niels en Bernard drongen de Doonder vets Jabeek vets steeds verder terug, maar dat beslissende zetje kon steeds net niet gegeven worden. Ook niet nadat Armand na een prima loopactie van Bernard precies op het juiste moment de ingeschoven Roger vond, die met een fraaie stift de keeper wist te verschalken, maar het doel net niet wist te vinden. Ook een mooie aanval over links waarbij Hans Bernard aan de zijkant vond, maar diens voorzet net werd geblokt zodat de geheel vrijstaande Niels niet werd bereikt, liep tot niets uit. Ook een ouwerwetse scrimmage, waarbij om beurten Niels, Bernard en Hans op doel probeerden te schieten, maar steeds geblokt werden, leidde niet tot het gewenste resultaat. Dat kwam er uiteindelijk wel op slag van rust. Na een afgebroken Jabeek-aanval door prima verdedigend werk van Danny, kwam Armand vlak over de helft van Jabeek in balbezit. Hij liep door richting doel en zag zijn eerste doelpoging half gekeerd worden door een Jabeek-verdediger. Die bal viel precies in de voeten van Niels, die Bernard in de zestien aanspeelde. Bernard zag vervolgens Armand op de rand zestien vrijstaan, speelde hem perfect aan en Armand liet met een listige plaatsbal laag in de verre hoek de Jabeek-doelman kansloos: 2-1. Dat dit de ruststand zou worden, hadden de Doonder vets te danken aan een uitstekende verdedigende actie van Peter. Na een snelle counter van Jabeek, kwam 1 van de Jabeek-spitsen in balbezit op de achterlijn en gaf een perfecte voorzet bij de tweede paal op de andere Jabeek-spits. Een uitgestoken been van de attente Peter voorkwam een geheid tegendoelpunt. En zo gingen beide teams rusten met een 2-1 voorsprong voor Jabeek vets. Ruststand: 2-1.

Opstelling tweede helft:
John, Peter M-Jean-Marc-Hans, Bart-Roger B-Armand-Boy (Danny), Bernard-Niels

In de rust werd snel de oorzaak voor de achterstand gevonden: Doonder vets laat de kansen liggen en helpt Jabeek vets in het zadel door de treffers weg te geven. Er waren echter nog 35 minuten om uiteindelijk toch nog als winnaar van het veld te stappen. En dit leek al na een paar minuten na de hervatting te gebeuren. Een schitterende individuele actie van Boy, waarbij hij drie tegenstanders in de luren legde, eindigde met een prima voorzet op Niels, die echter onder de bal kwam en over kopte. Toch viel de gelijkmaker niet lang erna. Nadat Roger weer een Jabeek-aanval ongedaan had gemaakt, ging de bal via Armand en Boy naar Bernard, die de bal eigenlijk net wat te scherp teruglegde op de zestien. Armand pikte de bal op, ging de zestien in, omspeelde een Jabeek-verdediger en met een uiterste krachtsinspanning wist hij de bal met een puntertje de bal voorbij de op het verkeerde been staande Jabeek-doelman te spelen: 2-2. Niet bepaald het mooiste doelpunt, maar wel een belangrijk doelpunt. Vanaf dat moment was er nog maar 1 ploeg die speelde en dat waren de Doonder vets. Het was dan ook fijn om te zien dat dit halverwege de tweede helft leidde tot een meer dan verdiende voorsprong voor de Doonder vets. Na een mooie aanval via Boy en Roger kwam Niels in de zestien in balbezit, legde de bal af op Bernard, die zijn tegenstander omspeelde en met een curvebal de doelman verraste: 2-3. De Doonder vets kwamen vervolgens geen moment meer in de problemen. De verdediging met zoals gezegd een prima spelende Peter gaf de gastheren geen enkele kans meer, het middenveld speelde steeds als 1 linie met als vooruitgeschoven pion Armand, die keer op keer weer nieuwe aanvallen inleidde. Zo speelde Armand wederom Roger in de zestien vrij, maar weer stuitte Roger op de Jabeek-doelman. Ook vond Armand twee keer Bernard met prachtige steekpasses, maar doordat Bernard beide keren voor de voeten werd gelopen door een Jabeek-verdediger, kwam hij daardoor net een teenlengte te kort om de bal voorbij de Jabeek-doelman te spelen. Armand was zelf ook nog twee keer dicht bij een doelpunt. De eerste keer zeilde zijn lepe boogbal net aan de verkeerde kant van de paal buiten bereik van de Jabeek-doelman en de tweede keer kon Armand net niet hard genoeg een afgelegde bal van Roger direct op doel schieten, zodat de Jabeek-doelman nog handelend kon optreden. Doenrade vets speelde prima en de organisatie stond als een huis. Jean, Marc, Danny, Roger en Hans kwamen steevast als winnaars uit hun duels, waarbij vooral de duels van Hans met zijn evenknie een lust voor het oog waren. Ook Bart droeg zijn steentje bij door niet steeds de diepte te zoeken, maar dit gedoseerd te doen, zodat de organisatie steeds intact bleef. En als hij ging, dan waren Roger en Armand ook altijd in staat om hem in de vrije ruimte aan te spelen. Jabeek-vets kreeg nog 1 kansje, maar een vrije trap op zo’n 25 meter vloog hoog over. En omdat Armand steeds aanspeelbaar was en er voor waakte dat hij niet tussen Bernard en Niels ging spelen, maar achter hen bleef spelen, hielden beide spitsen ook voldoende ruimte om hun eigen acties te maken. En dat dezen ze prima. Niels had een sterke wedstrijd van zijn kant zelfs nog vlak voor tijd kunnen belonen, nadat hij op prachtige wijze met een dieptepass van Armand vrij voor de keeper verscheen. Niels, beducht voor de reflexen van deze doelman, koos voor een hard schot, maar raakte de bal verkeerd en schoot tot eigen ontzetting naast. Dit zou uiteindelijk geen gevolgen meer hebben voor de score, omdat de zeer sportieve scheids even later voor de laatste keer floot. Eindstand: 2-3.

Mannen, een prima comeback, waarbij we echte een staaltje mentaliteit hebben laten zien! En door zo voor elkaar te knokken, is het ombuigen van een 2-0 achterstand dan ook gewoon te doen! Komende zaterdag de volgende uitdaging, waarbij we gaan proberen om revanche te nemen voor de thuisnederlaag tegen IVS. We gaan dan namelijk op bezoek in Berg aan de Maas, alwaar we om 17.00 uur aan de aftrap verschijnen tegen IVS.