Strijdend Doenrade vets verdiend onderuit tegen UOW’02 vets

Wedstrijd verslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Strijdend Doenrade vets verdiend onderuit tegen UOW’02 vets

Zwak begin tweede helft nekt thuisploeg

Na de onnodige nederlaag de afgelopen week tegen Amstenrade vets, stond deze zaterdagmiddag de thuiswedstrijd tegen UOW’02 vets op het programma. De technische staf had toch weer 15 spelers tot hun beschikking, mede dankzij vier gastspelers.

Vanaf de aftrap werden de intenties van de bezoekers meteen duidelijk. UOW’02 bleek een prima combinerende ploeg te zijn met een zeer sterk centraal duo op het middenveld. Doenrade vets, waarbij alle gastspelers, te weten Guido Mertens, Ruud van de Bosch, Maxim Wellens en Maurice Meijer allen een basisplek toebedeeld kregen, hapte in de eerste minuten nadrukkelijk naar adem, maar doordat UOW’02 vets het vizier nog niet op scherp had staan, kwam de thuisploeg de beginfase ongeschonden door. Na zo’n tien minuten kwam Doenrade vets zelf ook meer in de wedstrijd. Hoewel het initiatief vrijwel voortdurend bij de Rood-Blauwen uit Ubach over Worms lag, wist Doenrade vets – met name via uitstekende counters – toch prima weerwerk te leveren. Eén van deze counters leverde direct een doelpunt op. Armand liet vanaf eigen helft een fraaie dieptepass van zijn voet vertrekken en zette daarmee de deur wagenwijd open voor Bernard. Deze behield de rust voor de gastendoelman, speelde hem uit en scoorde beheerst de 1-0. UOW’02 bleef het meeste balbezit houden, maar doordat de aanvallers vrijwel compleet aan de ketting lagen bij de Doenrade-verdedigers, waarbij met name Arno Be. een dijk van een wedstrijd speelde, kon Twan het doel vooralsnog zonder noemenswaardige problemen schoon houden. En omdat Doenrade vets bij balbezit via Maurice M. of Armand steeds weer de diepte wist te vinden, bleef het een zeer levendige wedstrijd. Bij één van de uitvallen wist Maurice Bernard op maat in de diepte te bedienen. Nu wist Bernard weliswaar 1 tegenstander uit te spelen, maar smoorde zijn schot tegen een andere verdediger. En hoe gek het ook klinkt, tot op dit moment had UOW’02 vets de regie over de wedstrijd, maar wist het geen noemenswaardige kans te creëren. En het ontsnapte zelfs aan een grotere achterstand nadat Armand Maurice M.wist te vinden in de zestien van UOW’02, die de bal knap aannam en hard op doel schoot, maar de gastendoelman op zijn weg vond. En niet veel later kon Bernard net niet bij een afgemeten voorzet van Arno Be. komen. Doenrade, waarbij Guido en Ruud heel veel verdedigend werk verrichten en daarmee het middenveld prima ontlasten, leek zo dan ook met een voorsprong te gaan rusten. Leek, want bij de eerste de beste echte kans van UOW’02 was het meteen raak. Een afgemeten dieptepass op een UOW’02-middenvelder viel precies tussen Jan G. oet D. en Twan in.

Voornoemde middenvelder zag zijn kans schoon en kopte op een bijzonder fraaie manier de bal voorbij Twan en de reddingsactie van de terugsprintende Jan G. oet D. mocht helaas geen baat hebben: 1-1. Dit was toch wel een tik voor Doenrade vets, wat steeds verder teruggedrongen werd en een aantal keren ontsnapte aan een achterstand. Zo gingen twee prima schietkansen van de bezoekers net naast en wisten Maurice J. en Arno Be. door voortreffelijk verdedigingswerk tot twee keer toe op het laatste moment in te grijpen. Niet veel later volgde het rustsignaal. Ruststand: 1-1.

De tweede helft, waarbij Doenrade vets een aantal positiewisselingen doorvoerde, was nog geen drie minuten oud of de vets stonden al op achterstand. Een centrale middenvelder werd volledig uit het oog verloren, kon zo doorlopen tot de zestien en wist met een steekpass een UOW’02-aanvaller in stelling te brengen, die met deze buitenkans wel raad wist: 1-2. Het lukte Doenrade vets daarna ook heel lang niet meer om weer in de wedstrijd te komen. Dat was zeer zeker de verdienste van de sterke tegenstander, die Doenrade vets steeds een stap voor waren. Een volgende treffer kon dan ook niet lang meer uitblijven en dat gebeurde dan ook niet. Via de andere centrale middenvelder kwam de bal door een afgemeten crosspass bij een UOW’02-aanvaller, die de bal prima aannam, zich ontdeed van zijn directe tegenstander en de bal in de kruising joeg: 1-3. Daarna volgde een fase van zeker vijftien minuten alle hens aan dek voor de thuisploeg. De ene na de andere aanval golfde richting het doel van Twan en het mocht een klein wonder genoemd worden dat de bezoekers in deze periode niet nog meer treffers lieten aantekenen. Zo wist Twan twee keer te redden, zaten Arno Be. en Maurice J. weer een paar keer net op het juiste moment er tussen en misten de bezoekers zelf simpelweg zeker twee keer in kansrijke positie. Na zo’n twintig minuten kwam Doenrade vets eindelijk weer eens over de helft en was het weer bijna raak. Nu strafte Bernard een verkeerde inspeelpass van de gasten af en denderde op zijn welbekende manier richting het UOW’02-doel. Bernard schoof de bal onder de doelman door, maar zag de bal op de buitenkant paal belanden. Niet veel later volgde een goede combinatie tussen Ruud, Bernard en Maurice M, waarbij laatstgenoemde in kansrijke schietpositie wist te komen. Zijn schot kon echter gekeerd worden door de doelman. De slotfase brak aan en Doenrade probeerde toch nog een keer aan te zetten. Nu was het Ruud die Bernard in de diepte vond, waarbij Bernard eerst weer de paal raakte om vervolgens de rebound door een speler met de hand tegengehouden te zien worden: strafschop. Deze werd door Maurice M. beheerst binnengeschoten, waardoor het toch nog spannend werd: 2-3. Doenrade vets ging 1 op 1 spelen en UOW’02 vets kwam eigenlijk niet meer gevaarlijk voor het doel van Twan. Het had nog mooier kunnen worden voor de thuisploeg, als Bernard in de dying seconds nog een keer aan het werk werd gezet, maar zijn boogbal verdween naast de verkeerde kant van de paal over de achterlijn.

Dit was in alle eerlijkheid ook teveel van het goede geweest, want er was maar 1 ploeg die deze zaterdag de overwinning verdiende en dat waren de zeer sportieve bezoekers uit Ubach over Worms. Zo floot scheids Lei – die deze wedstrijd ook net zo goed niet had hoeven te fluiten, zo sportief ging het er allemaal aan toe – uiteindelijk voor de laatste keer. Eindstand: 2-3.

Mannen, om van zo’n tegenstander te verliezen, daar hoeven we ons echt niet voor te schamen. Alleen Höngen en VKC waren minstens zo sterk als UOW’02 vets vandaag. Ere wie ere toekomt, de beste heeft vandaag gewonnen! Wel nog een bijzonder woord van dank aan de vier gastspelers, want zonder hen hadden we waarschijnlijk niet eens kunnen voetballen.

Komende zaterdag spelen we weer uit tegen onze rivalen uit Oirsbeek: ADVEO (tijdstip: 17.00 uur). Daar hebben we nog een appeltje mee te schillen naar aanleiding van de uiterst schlemielige nederlaag eerder dit seizoen!