Ruime overwinning Doenrade vets tegen NVC/Schinnen vets

Wedstrijd verslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Ruime overwinning Doenrade vets tegen NVC/Schinnen vets

Serie van drie opeenvolgende nederlagen is doorbroken

Na de verdiende nederlaag tegen Havert-Stein vorige week leken de Doonder vets in een voorjaarsdipje te zijn terechtgekomen. Het was immers al de derde nederlaag op rij, iets wat zich sinds mensenheugenis niet meer had voorgedaan bij de vets. Reden temeer om weer eens aan te knopen met een overwinning. Dat moest dan gaan gebeuren bij NVC/Schinnen vets (de oorspronkelijk geplande thuiswedstrijd kon vanwege de slechte gesteldheid van de velden geen doorgang vinden). In de najaarsreeks wisten de vets tegen deze tegenstander met 2-4 te winnen, dus er lagen zeker mogelijkheden. De technische staf had deze keer de beschikking over 12 fitte spelers en één half fitte speler, waarmee maar weer eens te meer is aangetoond dat een ruime selectie geen overbodige luxe is.

Om 16.00 uur kon de wedstrijd onder leiding van de ingevlogen scheids Jan K. oet D. een aanvang nemen. NVC/Schinnen vets, met een viertal jonge vets in de gelederen (eerlijk verdeeld over beide helften) begon wat overtuigender dan de Doonder vets, die onder een straffe zijwind in de beginfase moeite hadden met het neerzetten van de juiste organisatie. Hierdoor viel er (te) veel ruimte tussen de verschillende linies, maar wist NVC vets daar niet van te profiteren. Sterker nog, ondanks een licht veldoverwicht van de gastheren waren de eerste (schiet)kansen voor Doenrade vets. Eerst beproefde Armand de thuisdoelman, maar diens schot kon gemakkelijk gekeerd worden. Vervolgens was het de beurt aan Bernard, die een voorzet van Niels met zijn rechtervoet niet de juiste richting kon geven en zijn inzet naast het doel van NVC zag gaan. En niet veel later was het diezelfde Niels die in kansrijke positie te gehaast voorlangs schoot. Langzaam maar zeker had Doenrade vets de organisatie ook voor elkaar en daarmee kantelde het spelbeeld steeds meer naar de Doonderse kant. Een snelle omschakeling van Maurice G. na een foute inspeelpass van een NVC-speler leidde de voorsprong voor Doenrade vets in. Maurice G. wist Bernard in de diepte aan te spelen, die knap zijn directe tegenstander van zich afhield en met rechts de bal via de binnenkant van de paal binnenschoot: 0-1. Dit zinde NVC vets allerminst en de thuisploeg ging met man en macht op zoek naar de gelijkmaker. Maar omdat Doenrade vets zijn zaakjes prima voor elkaar had, kwam NVC vets, op wat afzwaaiers na, niet in de buurt van Twan. Dit leidde zo af en toe tot wat ongenoegen van NVC-spelers, waarbij vooral een NVC-jongeling het niet kon verkroppen dat hij volledig uit de wedstrijd werd gespeeld door Maurice J. Maar daar waar er af en toe een binnenbrandje leek te ontstaan, wist scheids Jan K. oet D. op een indrukwekkend beheerste manier steeds weer de juiste beslissingen te nemen. Complimenten daarvoor! Doenrade rook uiteraard bloed en ging op zoek naar de 0-2. En deze zou er ook komen. Een vrije trap van Armand werd onderweg van richting veranderd, waardoor de NVC-doelman de bal slechts gedeeltelijk kon wegwerken. De attent meegelopen Niels wist hiermee wel raad en tekende kalm voor de 0-2. Daarna volgde zo ongeveer de enige echte kans voor NVC-vets. Een vrije trap voor het doel werd door alles en iedereen gemist, behalve een geheel vrijstaande NVC-middenvelder, die de bal echter niet de gewenste richting kon meegeven. Halverwege de wedstrijd zou het mooiste doelpunt van de middag vallen. Na weer een succesvol onderbroken NVC-aanval bracht John J. Armand rond de middellijn in balbezit. Armand zette een rush richting het NVC-doel in en zag Bernard nog meer ruimte creëren. Armand maakte hiervan dankbaar gebruik, zag dat de doelman enkele meters voor het doel stond en wist vanaf ongeveer 25 meter met een magistrale boogbal de uiterste bovenhoek van het NVC-doel te vinden: 0-3. En vlak voor rust liepen de vets nog bijna verder uit, maar kilometervreter Jan G. oet B. zag zijn als voorzet bedoelde bal net aan de verkeerde kant van de lat belanden.

Hoewel het spel van Doenrade vets niet altijd even vloeiend was (toch nog teveel verkeerde inspeelpasses en op bepaalde momenten wordt te snel de diepte gezocht, daar waar op balbezit spelen een betere keuze zou zijn), stond de organisatie als een huis. Op slag van rust nog een wapenfeit van de thuisploeg. Na een geslaagde aanvalsopzet krijgt een NVC-aanvaller een goede schietkans, maar weet Twan deze doelpoging op prima wijze te verijdelen. Ruststand: 0-3.

Met een flinke ruggesteun van een marge van drie doelpunten, begonnen de vets matig aan de tweede helft. NVC vets, die alles of niets gingen spelen, kregen in deze fase dan ook twee dotten van kansen. De eerste kans ontstond uit een mislukte voorzet, die door de wind gedragen op de lat belandde. De rebound viel voor de voeten van een NVC-aanvaller, maar John J. gooide zijn hele hebben en houden in  de strijd en wist deze bal nog te blokken. De afvallende bal kwam voor de voeten van een NVC-middenvelder, die een vrije schietkans leek te krijgen. Maar nu was het John C. die zich voor de bal gooide, waardoor de inzet smoorde. Enkele minuten later drong NVC vets nog een keer aan en kreeg een NVC-aanvaller een opgelegde kans in de zestien, maar zijn schot belandde wonderwel naast het Doenrade-doel. Nadat Doenrade vets deze korte maar hevige aanvalsstorm had weerstaan, viel aan de overzijde uiteindelijk de definitieve beslissing. Via een snelle omschakeling kreeg Bernard de ruimte aan de rechterkant. Hij zette voor en Niels leek de bal al tegen de touwen te knallen, maar via de keeper belandde deze bal nog op de paal. De rebound was uiteindelijk een prooi voor Maurice G. die de bal via de keeper en de paal in het doel wist te krijgen: 0-4. De wedstrijd was op dat moment volledig gelopen en het was daarna mooi om te zien op welke wijze de vets voor elkaar knokten om de nul te houden. De verdediging, onder leiding van een puik spelende Jan G. oet D. gaf niets weg. Dit ook, omdat zowel John C (en later Jan G. oet B.), Maurice J. en John J. hun directe tegenstander volledig in de tas hadden en Twan ook altijd op zijn post stond. Op het middenveld werkten Danny en Arno keihard en zorgde Armand voor de broodnodige rust in het spel. En met voorin de immer dreigende Maurice G, de lepe Niels en draufgänger Bernard had de NVC-verdediging zijn handen meer dan vol aan. Twan moest nog één keer in actie komen op een schot van een NVC-middenvelder, maar ook hij wilde koste wat kost zijn doel schoon houden. De mooiste aanval van de middag zou in de slotminuten plaatsvinden. Jan G. oet D. vond Danny in de diepte. Zijn breedtepass op Armand was afgemeten, die vervolgens een 1-2 met Bernard aanging. De kaats van Bernard was op maat, de aanname van Armand perfect, maar vrij voor de thuisdoelman leidde een fractie van een seconde twijfel (keeper passeren of direct schieten) ertoe dat de doelman zijn doel kon verkleinen. Armand besloot de bal toch nog langs hem te schieten, maar zag tot eigen verbazing en ontzetting dat de bal het doel letterlijk gemist had. Zo kreeg deze prachtige aanval helaas niet de afronding die het verdiende. Niet veel later floot de prima leidende scheids Jan K. oet D. voor de laatste keer deze middag. Eindstand: 0-4.

Mannen, een prima staaltje van teamwork en dan zijn en blijven wij een lastig te bespelen opponent! Complimenten voor de inzet!!!

Volgende week staat de eerste wedstrijd van een tweeluik met Schinveld op het programma. Dan spelen we thuis tegen één van de sterkere veteranenteams in de omstreek. Een mooie kans om te laten zien dat we ook tegen een sterke tegenstander tot een prima resultaat kunnen komen!