Gemakzuchtig Doenrade vets worstelt zich voorbij stug RKDFC vets

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Gemakzuchtig Doenrade vets worstelt zich voorbij stug RKDFC vets

Sterke 10 minuten na rust beslissen burenstrijd

Na een welverdiend weekendje rust kregen de Doonder vets op een waterkoude zaterdagmiddag bezoek van buur RKDFC. Met 15 man sterk ging de thuisploeg op zoek naar de zesde zege op rij. Op papier zou dit te doen moeten zijn, maar er is nog steeds een groot verschil tussen theorie en praktijk…

De openingsfase van de eerste helft was duidelijk voor Doenrade vets. Op de inmiddels vertrouwde wijze (compacte speelwijze en vanuit eigen positie) werd RKDFC direct onder druk gezet. Dit leidde direct tot twee dotten van kansen. Eerst was het Armand die een inspeelpass van een RKDFC-verdediger onderschepte en Hans aan de linkerkant vrijspeelde. Hans gaf een afgemeten voorzet op Maurice, die de bal echter naast i.p.v. in doel kopte. Niet veel later was het diezelfde Hans die door Niels in de zestien werd gevonden, maar zijn schot vanaf een meter of 12 kon eenvoudig gekeerd worden door de gastendoelman. Daarna zakte het spel aan Doenrade-zijde naar een bedenkelijk niveau. Met name het niet nakomen van de afspraken was hier debet aan. Tel daarbij op de vele slordigheden in balbezit en het veelvuldig maken van verkeerde keuzes (bal diep i.p.v. breed, bal naar links i.p.v. rechts enz.) en het matige spel was verklaard. Daarbij liet RKDFC zien helemaal niet zo zwak te zijn als aanvankelijk verondersteld. Want met twee behendige spitsen die moeilijk af te stoppen waren in de eerste 35 minuten en het snel vanuit de verdediging met een lange bal zoeken naar deze twee spitsen, wisten de bezoekers zich steeds beter in de wedstrijd te spelen. Na al een aantal keer gewaarschuwd te zijn door de snelle tegenstoten en afstandsschoten, was het halverwege raak. Na een onnodige duw in de rug bij 1 van de RKDFC-spitsen kon scheidsrechter Victor niet anders dan de bal op de stip leggen. De omgeduwde RKDFC-verdediger velde vervolgens zelf het vonnis: 0-1. Was dit het sein voor Doenrade vets om er een schepje bovenop te doen? Niet echt, want het spelbeeld bleef ver achter bij het niveau wat de vets wel degelijk kunnen halen. En alhoewel de vets zeker ook (schiet)kansen kregen, bleven de bezoekers relatief makkelijk overeind. Toch kwamen de vets gelijk. Hieraan ging een fraaie aanval vooraf. Armand vond Niels met een afgemeten dieptepass in de diepte. Niels speelde Hans in, die op zijn beurt Maurice M. in de zestien zag vrij staan. Deze buitenkans liet Maurice M. zich niet ontnemen, zodat de wedstijd weer in evenwicht kwam: 1-1. Daarna golfde het spel op en neer en bleef Doenrade vets het lastig houden met de lange ballen van achteruit. Het rustsignaal kwam dan ook als een echte verlossing. Ruststand: 1-1.

De tweede helft had meteen met een knaller kunnen beginnen. Na een snelle aanval via Armand en Roger kreeg Maurice M. op zo’n 8 meter van het RKDFC-doel de bal in zijn voeten. Diens geplaatste bal eindigde echter op de paal. Hoewel Doenrade vets nog steeds niet goed speelde, verre van zelfs, waren de vets wel de bovenliggende partij. Dit kwam mede doordat de lange ballen van RKDFC lang niet allemaal meer op de juiste plek van bestemming kwamen en dat de Doenrade-verdedigers meer grip kregen op de RKDFC-aanvallers.

Feitelijk kwam RKDFC al überhaupt niet meer in de buurt van het doel van John W, op één keer na. En ja hoor, het was meteen raak. Uit een ingooi aan de zijkant ter hoogte van de zestien wist een RKDFC-aanvaller de bal zodanig met het hoofd te toucheren, dat deze over een verbouwereerde John W. onder de lat tegen de touwen viel: 1-2. Zou de zegereeks dan toch – onverwacht – tot een eind komen? Nee, want binnen 10 sterke minuten (overigens de enige periode waarin de vets naar behoren voetbalden) werd de wedstrijd volledig omgedraaid. Eerst was het Hans die zich aan de rechterkant goed doorzette en de bal prima meegaf aan Maurice. Laatgenoemde gaf vervolgens voor op Roger. Roger schoot vervolgens hard in en leek al te scoren, maar een heel knappe reflex van de gastendoelman voorkwam in eerste instantie de gelijkmaker. De rebound was echter een prooi voor diezelfde Roger, die nu wel doeltreffend uithaalde: 2-2. Doenrade vets rook bloed en ging op jacht naar de winst. Een stap in die richting werd in ieder geval gezet door een uitgekiende dieptepass van Maurice M. op Niels, die zich knap van een RKDFC-verdediger ontdeed en de bal hard in de benedenhoek schoot: 3-2. Daarna volgde een periode waarin Doenrade vets verzuimde door te drukken, waardoor RKDFC toch nog steeds mocht hopen op een gelijkspel. Zeker nadat zowel Niels, Maurice M., Roger en Armand met (afstands)schoten in kansrijke positie niet voor de bevrijdende 4-2 wisten te zorgen. Maar de vets hebben een zeer betrouwbare sluitpost in de persoon van John W. Want op dat ene moment dat RKDFC nog een keer nadrukkelijk aan de spreekwoordelijke poort rammelde, was het John W. die met een prima save een afstandsschot van een RKDFC-aanvaller onschadelijk maakte. De laatste paar minuten van de wedstrijd speelde Doenrade vets rustig uit, zodat na het laatste fluitsignaal van scheids Victor de zesde opeenvolgende overwinning een feit was. Eindstand: 3-2.

 Tja mannen, als we ook al dit soort (lelijke) wedstrijden weten te winnen J. In alle eerlijkheid, dit was met afstand de minste wedstrijd van dit seizoen (op IVS thuis na) en we kunnen het ons simpelweg niet te vaak permitteren zo gemakzuchtig voor de dag te komen. Wat dan wel weer tekenend is, is dat we toch twee keer terugkomen van een achterstand en uiteindelijk zelfs winnen!

Op naar de volgende wedstrijd, waar we op bezoek gaan bij Alfa Sport vets (Puth-Schinnen), aanvang 16.00 uur, het voormalige NVC/Schinnen vets. Een grillige tegenstander, maar zeker niet onoverkomelijk. Dit zal echter in grote mate afhangen van onze wedstrijdinstelling!