Effectief Susterseel vets maat te groot voor strijdbaar Doonder vets: 1-7

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Effectief Susterseel vets maat te groot voor strijdbaar Doonder vets: 1-7

Eindstand geeft gelet op kansenverhouding flink vertekend beeld

Na de smadelijke nederlaag tegen Adveo vets stond deze warme zaterdagmiddag een zware dobber op het programma. Met Wanderlust SportVereiniging Susterseel Alte Herren kwam het Real Madrid onder de veteranenteams op bezoek. Met een behoorlijk gehavend team, bestaande uit 13 vets – good old Peter Koorevaar was wederom bereid om de vets uit te helpen en bij afwezigheid van John was Twan present, waarvoor dank! – moest dit dan gebeuren.

Eerste helft

Vooraf werd een duidelijk tactiek afgesproken tegen de loopwonders van vlak over de grens. Met een 4-5-1 systeem met Boy als aanspeelpunt in de voorhoede en in een compacte speelwijze (veld zo klein mogelijk houden) was het de intentie van de gastheren om Susterseel vets zo lang mogelijk te beteugelen. Dit lukte de eerste tien minuten wonderwel prima! Sterker nog, met een beetje geluk hadden de vets de leiding kunnen nemen. Eerst was er een fraaie aanval via Armand, die Peter M. langs de lijn de diepte in stuurde. Peter speelde vanaf de achterlijn Roger op de rand zestien aan, maar diens schot vloog naast. Niet veel later een nog grotere kans en het was eigenlijk een wonder dat Doonder vets niet aan de leiding stond. Na wederom een mooie aanval via Armand, die Bernard in de diepte vond, was het diezelfde Bernard die een verdediger uitspeelde en de bal op de inlopende Roger teruglegde op de rand zestien. Roger plaatste de bal prachtig richting de kruising, maar met een fenomenale redding ranselde de Susterseel-keeper de bal uit de kruising. Susterseel vets, met twee ijzersterke centrale middenvelders en een behendige en snelle spits, drongen na 10 minuten voor de eerste keer aan en zag 1 van de centrale middenvelder de bal met links vanaf een meter of 18 net naast de verkeerde kant van de paal schieten. In het daaropvolgende kwartier stelden de bezoekers in een rap tempo orde op zaken. Want 1 ding waar Susterseel ijzersterk in is, is het razendsnel omschakelen in de aanval. Zo ook nu. Omdat de aanvallende middenvelder even uit het oog werd verloren, stond deze na een afgemeten dieptepass opeens vrij in de zestien. De balaanname was knap en het binnenschieten van de bal zeer bekeken: 0-1. Enkele minuten later sloegen de gasten weer toe. Een voorzet vanaf de rechterkant leek een prooi te worden voor Twan. Hij verkeek zich echter op de bal, zodat het voor de spits een koud kunstje was de bal in het lege doel te koppen: 0-2. In deze fase was het voor Doenrade vets echt overleven en zag het de stukgespeelde Rogier zich laten vervangen door Bart. Susterseel bleef de bovenliggende partij, maar bijna (het verhaal van de hele wedstrijd) kwamen de vets uit het niets weer terug in de wedstrijd. Nadat Armand op ca. 25 meter in balbezit kwam, waagde hij van afstand een poging. De bal had effect en stoot vlak voor het doel nog wat op, maar de doelman wist deze inzet met moeite naast de paal te duwen. Susterseel toonde zich echter ongekend effectief, want zo ongeveer de derde bal in de zestien was wederom raak. Een voorzet werd door een vrijgelaten Susterseel-spits opgepikt en met een droge knal in de korte hoek tekende hij voor de 0-3. Een afstraffing leek in de maak, maar Doenrade vets herpakte zich in deze fase uitstekend. Van achteruit zette Peter K. de verdediging met mannetjesputters Marc, Bjorn en Danny prima op de goede plek. Er werd eindelijk gevoetbald en via Armand en Roger werden constant aanvallen geinitieerd.  Met daarom heen de hardwerkende Bernard en de sluwe Boy en op de flanken de geslepen Peter M. en de vaak aanspeelbare Bart kreeg Doenrade wat meer grip op de wedstrijd en dit leidde uiteindelijk ook tot de aansluitingstreffer. Weer was het Armand die Peter M. lanceerde en diens voorzet werd met moeite tot hoekschop verwerkt door de bezoekers. De hoekschop werd genomen door Danny, die een prima wedstrijd speelde als linkerverdediger, die Bernard in de lucht vond die op zijn beurt de bal naar Roger kopte en Roger kopte de bal buiten bereik van de doelman binnen: 1-3. Doenrade vets was in deze fase echt beter en liet de bal bij vlagen echt goed rondgaan. Vanuit de achterste linie werden Roger en Armand constant ingespeeld en van daaruit werden steeds weer nieuwe aanvallen opgezet. Zo was het Armand die zich op het middenveld knap van een tegenstander ontdeed en daarna Bernard in de diepte zocht en vond. Bernard wist de uitgekomen doelman uit te spelen, maar schoot met zijn zwakke linkervoet vanaf de zestien op het verlaten doel, maar de poging ging naast. En zoals zo vaak valt de treffer dan aan de andere zijde. Nadat een voorzet slechts half werd weggewerkt, kwam de bal op de rand zestien voor de voeten van Susterseel-middenvelder Andre van der Zander, die met een onwaarschijnlijke half volley de bal in de verre hoek binnenschoot: 1-4. In plaats van 2-3 dus 1-4. En dat is een flink verschil zo vlak voor de rust, want enkele minuten later floot Lei voor de pauze. Ruststand: 1-4.

Tweede helft

De opzet voor de tweede helft was eenvoudig: zo lang mogelijk stand houden met iets meer aanvallende accenten. Die opzet kon binnen 10 minuten de prullebak in. Want als een ware wervelstorm raasde Susterseel vets over het veld heen. Nadat de storm was uitgeraasd, stond de ontnuchterende 1-7 tussenstand op het bord. Eerst combineerde Susterseel-vets door het centrum van het Doenrade-middenveld en de Doenrade-verdediging en was het voor de sterke spits om van dichtbij de 1-5 binnen te tikken. Daarna volgde een schitterende slalom van de aanvallende middenvelder langs zeker 4 Doenrade-spelers om vervolgens met een bekeken schot binnen de zestien de 1-6 binnen te schieten. Dit ontlokte bij Marc de legendarische uitspraak: “Gangk tog op zonjig voetballe”. En dat gevoel was heel goed voor te stellen, want Doonder vets werd in die periode kapot gespeeld. En ten slotte volgde weer een vloeiende combinatie over diverse schijven waarna een Susterseel-aanvaller wederom van dichtbij de 1-7 binnenschoot. In deze fase werd Doenrade vets compleet overlopen en leidde de thuisploeg veelvuldig balverlies. Met deze tussenstand zagen de vets in dat alleen maar tegenhouden geen enkele zin had en ging het veel opportunistischer spelen. Met Bernard als diepe spits en Roger en Armand die daar vlak achter gingen spelen, werd de weg naar voren gezocht. Boy zakte een linie terug en Bjorn versterkte het centrale middenveld verder. Ongelogen, maar als de uiteindelijke eindstand 5-8 was geweest, had iedereen instemmen geknikt. Eerst vond Armand Bernard in de diepte, maar Bernard stuitte van dichtbij op de uitmuntende gastendoelman. Even later was het wederom Bernard, nu vrijgespeeld door Peter, die tot twee keer toe op de doelman stuitte. Tussendoor ontsnapte Doenrade vets aan een hogere achterstand, nadat Danny tot twee keer toe in een scrimmage reddend optrad. Daarna was het de beurt aan Peter M., in de diepte gestuurd door Roger, die in kansrijke positie op de doelman schoot. Maar Doenrade vets bleef het proberen en hoe gek ook, in deze fase liet Susterseel het weliswaar een beetje lopen, maar speelde Doenrade vets bij vlagen prima combinatievoetbal! Veel beter dan de voorbije drie/vier wedstrijden! Armand was ook dichtbij een treffer. Na een vlotlopende combinatie met Roger en Bart speelde Armand Bernard op de rand zestien aan. Deze legde de bal weer af aan Armand, die vervolgens vanuit een lastige hoek de bal tegendraads over stiftte. De mooiste aanval werd echter bewaard tot de laatste vijf minuten. Nadat Bjorn een Susterseel-aanval onschadelijk had gemaakt, kwam Armand vlak voor de middenlijn in balbezit. Met een afgemeten dieptepass wist hij Bernard te bereiken. Bernard legde de bal terug op Bart, die de bal weer breed speelde naar Armand. Armand draaide van een verdediger weg, speelde Roger op de rand zestien aan, die met een slimme loopactie de zestien in liep en de bal vervolgens weer panklaar breed legde op de doorgelopen Armand. Met de weer uitstekend meebewegende doelman die daarmee de korte hoek knap verkleinde twijfelde Armand een fractie van een seconde tussen een harde schuiver in de korte hoek of een tegendraadse stift in de lange hoek. Deze fractie was net teveel van het goede, want Armand schoof tot zijn eigen ontzetting aan de verkeerde kant van de paal naast het doel. Normaliter had dit de aanval van het seizoen kunnen zijn, maar als je niet scoort, vergeet iedereen deze momenten gauw. Jammer, want deze aanval had echt een doelpunt verdiend. Niet veel later floot Lei voor het laatst. Eindstand: 1-7.

Mannen, hoe gek het ook klinkt, maar ik ben echt mega trots op de niet aflatende inzet en het bij vlagen prima combinatiespel. Vergeleken met de vorige wedstrijden heb ik hier veel meer voldoening van. Tegen een tegenstander met allemaal loopwonders die kunnen voetballen en daarbij ook nog een aantal topveteranen is het bijna een onmogelijke opgave om een goed resultaat neer te zetten. En toch hebben we dat gedaan, met uitzondering van de score. Door een gebrek aan killer instinct hebben we ons vandaag alleen qua score tekort gedaan. Een 4-7 eindstand was veel fairer geweest. Maar goed, het is zoals het is. Komende zaterdag de derde thuiswedstrijd op rij. Dan komt Hellas om 17.00 uur op bezoek. Het zou leuk zijn als we onszelf toch weer eens belonen met een zege!