Doonder vets overtuigend voorbij GVCG/Born vets

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Doenrade vets met hangen en wurgen voorbij Hillensberg vets

Bliksemstart bepalend in laatste wedstrijd van najaarsreeks

Na het gelijkspel tegen Lindenheuvel vets troffen de vets op deze vrieskoude zaterdagmiddag  GVCG/Born vets, een ploeg waar de vets het traditioneel lastig tegen hebben. Met 13 spelers (inclusief Paul Smeets) op het appèl werd aan deze laatste wedstrijd in de najaarsreeks  begonnen.

De aanvangsfase van de wedstrijd was overdonderend te noemen. Binnen tien minuten hadden de Doonder vets al een geruststellende voorsprong genomen. Na een mooie aanval via Armand, Niels en Hans bood laatstgenoemde Maurice M. een niet te missen kans binnen de zestien. Met veel pijn en moeite en een nodige dosis geluk lukte het Maurice uiteindelijk om de bal achter de gastendoelman te krijgen, maar de bal zat erin en dat telde. Enkele minuten later vond Niels diezelfde Maurice, die via drie klutsmomenten de bal op de rand van de zestien met enig fortuin bij zich hield, vervolgens vol in de grond trapte, waardoor de bal een zodanig merkwaardige curve kreeg dat deze per ongeluk eveneens in het doel belandde. Twee lucky goals, maar wel een ruime voorsprong. Ook de fase erna bleef Doenrade sterker en liet met bij vlagen goed combinatiespel zien waarom ze al 9 wedstrijden ongeslagen waren. De score had zelfs nog verder kunnen oplopen, als Bart een opgelegde kans na prima voorbereidend werk van Hans niet gemist had en diezelfde Bart, flink op de huid gezeten door een GVCG-Born-verdediger, oog in oog met de GVCG/Born-doelman de bal er net niet langs kreeg. Tel daarbij op dat Doenrade vets een drietal keren al dan niet terecht werd teruggefloten vanwege buitenspel en het mocht duidelijk zijn dat de bezoekers dankbaar konden zijn dat de schade na twintig minuten niet al onherstelbaar was geweest. Deden de Groen-Witten dan helemaal niet mee? Jawel hoor! Want na een dik kwartier begonnen de vets zich te bezondigen aan een fout die wel vaker wordt gemaakt indien we sterker dan de tegenstander zijn. Dat betekent concreet teveel spelers voor de bal, waardoor de verdediging daardoor onnodig in ondertal komt te staan. De verdediging presenteerde zich deze middag echter prima. Onder leiding van good old Jan en met sterke mandekking door Rogier, Arno en Maurice J. werd weinig tot niets weggegeven. Maar eerlijk is eerlijk, doordat het middenveld (met een Hans die een onweerstaanbare drang naar voren heeft, Maurice die doorgaans toch al de diepste middenvelder is en beurtelings Armand en Bart die ook mee in de aanval trokken) met teveel mensen voor de bal speelde, kwam de verdediging meer dan wenselijk tegen een overmacht van GVCG/Born-spelers te staan. Gelukkig leverde dit weinig doelgevaar op. Sterker nog, na zo’n 25 minuten sloegen de vets gewoon weer toe. Maurice M. kreeg de bal keihard tegen zich aangeschoten en de bal belandde zo precies in de voeten van Bernard, die in twee instanties de derde Doenraadse treffer binnenschoot: 3-0. Doenrade vets op rozen. Waarschijnlijk vond onze doorgaans meer dan betrouwbare torwart John W. dit toch teveel van het goede met de gedachte om ook de tweede helft er nog een wedstrijd van te kunnen maken, want een ogenschijnlijk eenvoudig te stoppen afstandsschot was hem te machtig: 3-1. Niels leek in de slotminuten van de eerste helft nog op weg naar de 4-1, maar werd hardhandig gestuit door een GVCG/Born-verdediger. Met deze stand gingen de 22 gladiatoren dan ook uiteindelijk rusten.

In de rust werden de puntjes nog eens goed op de i gezet en kwamen John J. (voor Rogier) en Paul (voor Niels). Maar ook bij GVCG/Born vets waren enkele wissels doorgevoerd, zodat ook bij hen de organisatie beter stond. Omdat Doenrade vets simpelweg over meer kwaliteit beschikte dan de gasten, leverde dit de bezoekers in de praktijk weinig op. Sterker nog, ook al liep niet altijd alles even goed, als Doenrade vets na rust het vizier op scherp had gehad, hadden er zomaar nog enkele treffers bij gekund. Zo vond Armand en een dieptepass Bernard, die de bal breed legde op de in buitenspelpositie staande Hans. Dat Hans, die de tweede helft in de aanval speelde, scoorde, deed er dus niet toe. Doenrade vets bleef de betere ploeg en ook organisatorisch stond het veel beter. Paul maakte een prima indruk bij zijn debuut als linkshalf en Armand speelde wat meer behoudend op het middenveld, zodat er in ieder geval altijd voldoende balans in het elftal zat. En als GVCG/Born, veelal via een lange bal, al eens aandrong, dan stond de verdediging er als een huis, met een uitblinkende Jan voorop. In de voorhoede hield eenmansdestructiebedrijf Hans de tegenstander goed bezig, al kon niet iedere GVCG/Born-speler dit altijd even goed waarderen. Maar omdat Lei de touwtjes strak in handen hield, liep iedere beginnende irritatie met een sisser af. Doenrade vets bleef op zoek gaan naar de 4-1, maar de bal wilde er (weer) niet in. Zo was Maurice met een vrije trap op de lat weer heel dichtbij een treffer en kwam de afvallende bal via Bart bij Bernard, die de sterke GVCG/Born keeper echter op zijn weg vond. Diezelfde keeper redde tevens knap bij een geplaatst schot van Armand vanaf de rand zestien en trad nog handelend op bij schoten van Bernard, Hans en Maurice. GVCG/Born vets probeerde wat het kon, maar wist geen bres te slaan in de onverzettelijke Doenrade-verdediging. Aan de overzijde werden de Doonder vets zeker een keer of drie onterecht teruggefloten vanwege vermeend buitenspel en zag Arno zin schot in de zestien na knap te zijn vrijgespeeld door Armand naast het doel verdwijnen. En zo eindigde deze wedstrijd zoals de tweede helft begon, namelijk met een 3-1 eindstand.

Mannen, complimenten voor de wijze waarop de deze wedstrijd eenvoudig naar onze hand hebben gezet. Vooral de gedisciplineerde speelwijze in de tweede helft vind ik echt getuigen van teamwork!

En voor de oplettende lezer: het eerste doelpunt van de dag was een koelbloedige afwerking van Maurice, het tweede doelpunt een absolute beauty d.m.v. een loepzuivere boogbal over de keeper en bij het derde doelpunt zette Maurice Bernard met een afgemeten steekpass vrij voor de keeper.

Na de moeizame opening van het seizoen met twee opeenvolgende nederlagen hebben we ons gigantisch goed herpakt met 8 overwinningen en 2 gelijke spelen! En dat vrijwel iedere wedstrijd met 15/16 spelers! Welke veteranenploeg kan dat zeggen!!!

Op naar de voorjaarsreeks, met de terugkeer van een aantal langdurig geblesseerde spelers!

veteranen