Doonder vets houdt op karakter stand tegen Havert-Stein vets: 2-2

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Doonder vets houdt op karakter stand tegen Havert-Stein vets: 2-2

Prachtig afstandsschot Armand bezorgt Doenrade vets terecht gelijkspel

Na twee opeenvolgende afgelastingen tegen SV Brunssum en De Leeuw, stond deze zonnige zaterdagmiddag de lastige uitwedstrijd tegen het Duitse Havert-Stein vets op het programma. Tegen deze tegenstander zijn de resultaten door de seizoen heen zeer wisselend te noemen. Een gestolen 0-2 overwinning enige seizoenen geleden met een onpasseerbare Chrit en een dodelijke Roger van Kempen, maar ook een kansloze 9-3 nederlaag liggen nog vers in het geheugen. De laatste thuiswedstrijd daarentegen werd een zwaarbevochten 2-1 zege behaald, mede dankzij 2 treffers van Maurice. Ondanks uiteindelijk 11 afmeldingen en met hulp van inleenkracht Michel Meijer (jawel, de broer van) konden we met 14 spelers de trip naar Havert-Stein maken. En zeg nu eerlijk, normaliter kan met deze hoeveelheid afmeldingen een streep door de wedstrijd gezet worden, maar ons veteranenteam is gelukkig zo groot dat we dan toch met genoeg spelers kunnen ballen!

Eerste helft

Op een werkelijk eersteklas akker (op zijn Limburgs zouden we zeggen: aerpelewei) begonnen de twee teams aan wat uiteindelijk een enerverend potje veteranenvoetbal zou blijken. Beducht voor het loopvermogen en de fysieke kracht van de Rood-Witte tegenstander formeerden de Doonder vets een 4-5-1 systeem met Bernard als diepe spits en Niels op een voor hem ongebruikelijke linkshalf/linksbuiten positie (een rol die hij overigens meer dan verdienstelijk wist in te vullen). Zoals bekend zet Havert-Stein vets altijd snel en hoog druk, waardoor het voor de Doonder vets vaak lastig was om onder deze druk vandaag te komen. Maar de speelwijze leidde er wel toe dat Havert-Stein vets nauwelijks tot doelrijpe kansen wist te komen. Met een alerte John, een soevereine Luc en daar weer voor drie prima mandekkers in de hoedanigheid van Ivo, Jan en Maurice J. werden de aanvallers van Havert-Stein stevig aan banden gelegd. En met stofzuiger Marc voor deze verdediging werden ook al heel veel aanvallen vroegtijdig afgebroken om vervolgens via de ijzersterk spelende Armand de tegenaanval te zoeken, wat ook diverse keren lukte. Via de actieve Niels en Maurice en in mindere mate Bart werd vervolgens de altijd hardwerkende Bernard als aanspeelpunt gezocht. En hoewel Bernard vrijwel continu tegen een meerderheid aan verdedigers moest opboksen, stond hij toch meer dan behoorlijk zijn mannetje. De eerste kans voor Doenrade vets ontstond na een klein kwartier spelen. Eerst was het Armand die zich op het middenveld knap ontdeed van twee Havert-Stein spelers om vervolgens Niels de diepte in te lanceren. Niels werd echter al dan niet terecht vanwege vermeend buitenspel teruggefloten. Even later vond diezelfde Armand Niels aan de zijkant en Niels kon zo doortrekken naar het Havert-Stein doel. Zijn breedtepass op de attent meegelopen Maurice M. was afgemeten en voor Maurice M. was het een koud kunstje om de bal voorbij de Havert-Stein keeper te draaien. 0-1 zou je denken, maar daar dacht de scheids anders over, want op appelleren van diverse Havert-Stein spelers werd de zuivere treffer vanwege buitenspel – wat het dit keer echt niet was – afgekeurd. Havert-Stein was echter gewaarschuwd en kwam ook enkele keren gevaarlijk opzetten. Zo keerde John op knappe wijze een schot vanaf de rand zestien en wist de verdediging keer op keer om een veelbelovende aanval van Havert-Stein vets vakkundig af te breken door steeds weer een voet onder of hoofd achter de bal te zetten. Toch wist de thuisploeg op voorsprong te komen en de manier waarop was op zijn zachtst gezegd omstreden. Na een afgeslagen hoekschop kwam een vrijstaande Havert-Stein middenvelder aan de zijkant van het zestienmetergebeid in balbezit. Zijn voorzet kwam terecht bij een in buitenspel verkerende Havert-Stein speler, die met een onbedoelde effectbal zoals Wim Kieft ooit Oranje voorbij Ierland kopte, de bal tergend langzaam in de verste hoek voorbij de kansloze John wist te krijgen: 1-0. Dit leidde logischerwijs tot veel commentaar richting de scheidsrechter, maar daar trok deze leidsman zich niets van aan. Doenrade vets liet het er niet bij zitten en wist zich, ondanks de erbarmelijke veldomstandigheden, toch nog een kleine handvol kansen bij elkaar te spelen. Zo vond Marc Bernard, die aan de rand zestien de bal prima klaarlegde voor Maurice M. Deze schoot fraai binnen, maar de thuisdoelman keerde deze inzet op schitterende wijze. Niet veel later vonden Armand en Maurice M. elkaar en zag eerstgenoemde zijn stift vanaf de rand zestien over het doel zeilen. Omdat Havert-Stein ook steeds dreigend bleef, zat er voldoende spanning in de wedstrijd. Vijf minuten voor rust kwam Doenrade vets nog een keer opzetten. De aanval werd weer ingeleid door Armand, die twee Havert-Stein spelers liet staan en met een steekbal Maurice M. in de zestien wilde bereiken. Maurice M. ging vol voor de bal, maar dat deed de Havert-Stein keeper ook, zodat Maurice M. over de thuisdoelman heen viel en ongelukkig op zijn schouder terecht kwam met als gevolg dat deze uit de kom schoot (en achteraf nog gebroken bleek ook). Maurice M. kreeg het schoudergewricht gelukkig weer terug op zijn plek, maar het was wel einde oefening voor hem. De scheids greep dit moment aan om vervroegd voor de rust te fluiten met de afspraak dat de tweede helft dan vijf minuten langer zou duren. Ruststand: 1-0.

Tweede helft

Met Rogier op de plek van Ivo en Michel op de plek van zijn broer Maurice gingen de Doonder vets de tweede helft op zoek naar de gelijkmaker, die gelet op het spelbeeld ook zeker verdiend zou zijn. Hoewel het systeem niet direct werd aangepast, ging Luc al snel voor de verdediging spelen en schoof Michel wat dichter bij Bernard, zodat er als het ware een 3-5-2 systeem ontstond. Hoewel aan beide zijden hard werd gewerkt, werden er aan beide kanten geen kansen gecreëerd en ook de diverse hoekschoppen die beide teams kregen, leidden niet tot echt grote kansen. Het veld werd wel steeds meer opgerekt, doordat de linies niet meer zo kort op elkaar aansloten. Michel onderscheidde zich in deze fase een aantal keren met een paar opportunistische afstandsschoten, maar deze troffen (nog) geen doel. Aan de andere zijde lukte het Havert-Stein vets maar niet om de bevrijdende tweede treffer te maken, al waren ze daar twee keer heel dichtbij. Zo redde John fenomenaal op een inzet van dichtbij en lukte het 2 Havert-stein spelers niet om na een scrimmage de vrijvallende bal in het Doonderse doel te werken, mede door prima blokkeerwerk van Rogier. Met Boy in de plaats van Bart speelden de bezoekers hun laatste troef uit. Toeval of niet, maar na 20 minuten spelen kwamen de Doonder vets eigenlijk uit het niets terug in de wedstrijd. Na een afgeslagen aanval door wie anders dan Marc, ging de bal via Luc en John naar Maurice J. die Armand aanspeelde. Armand zag Michel de diepte in gaan en gaf een afgemeten dieptepass op Michel. Michel nam de bal aan, speelde zijn directe tegenstander voorbij en knalde vanaf het midden van de zestien meter de bal snoeihard in het Havert-Stein doel: 1-1. Op dat moment een terechte stand, gelet op de inzet bij de Blauw-Witten! Havert-Stein vets, zoals alle Duitse veteranenteams, nam hiermee echter geen genoegen en ging direct op zoek naar de gelijkmaker. In eerste instantie ontsnapten de Doonder vets nog nadat Luc en Jan ternauwernood een giftige aanval in de zestien met zijn tweeën onschadelijk wisten te maken, maar niet veel later ging het dan toch nog mis. Een ogenschijnlijk onschuldige steekpass werd door alles en iedereen gemist en kwam terecht bij een geheel vrijstaande Havert-Stein speler terecht. Deze bedacht zich geen moment en liet John van dichtbij kansloos. De verdediging van Doenrade was er van overtuigd dat er wederom sprake was van buitenspel, maar de lezing van de scheidsrechter was dat “der grose mit dem weisen haar” het buitenspel had opgeheven. 2-1 dus en weer moest Doenrade vets op zoek naar de gelijkmaker. Maar voordat het zover kwam, kropen de bezoekers tot twee keer toe door het oog van de naald. Een keer redde de weer ingevallen Ivo de bal van de doellijn en 1 keer was het good old Jan, die echt een topwedstrijd speelde, die op het allerlaatste moment een voetje tussen de bal wist te krijgen en hiermee voorkwam dat een Havert-Stein speler de bal in het netje kon schieten. Doenrade richtte zich nog wel op, maar het was heel moeilijk om überhaupt een kans tegen deze sterke tegenstander te krijgen. Dus moest er iets ongebruikelijks gebeuren voor de Doonder vets om toch nog wat aan deze wedstrijd over te houden. En het ongebruikelijke gebeurde zowaar nog. Een Havert-Stein speler kreeg op eigen helft de bal en had alle tijd om 1 van zijn ploegmakkers te bereiken. Tot zijn eigen schrik plaatste hij de bal in de voeten van Armand, die zich geen seconde bedacht en met een werkelijk magistraal afstandsschot de bal buiten bereik van de teruglopende Havert-Stein keeper in het doel schoot: 2-2. De slotfase was spannend en aan beide kanten bleef het dreigend, maar beide teams wisten niet meer te scoren. Doenrade vets kwam in de allerlaatste minuut nog 1 keer dichtbij, nadat Armand zich knap in de zestien van Havert-Stein had vrijgespeeld en in zijn ooghoeken de meegelopen Niels vrij zag staan, maar op het moment dat Armand de bal wilde afspelen, sprong de bal via een polletje omhoog en werd de breedtepass een afzwaaier. Dit had de wedstrijd overigens ook geen recht aangedaan, want beide ploegen verdienden een punt. En dat kregen zij uiteindelijk ook. Eindstand: 2-2

Mannen, een wedstrijd waar we flink hebben moeten knokken voor het uiteindelijk verdiende gelijkspel! En een gezellige derde helft als  waardige afsluiting! Helaas wel ook het einde van het seizoen voor Maurice, die we in navolging van Roger dus ook voor lange(re) tijd kwijt zijn. Vanaf deze plek aan beide heren: beterschap en een spoedig herstel gewenst!!!

Komende zaterdag dan eindelijk de eerste thuiswedstrijd. We spelen dan om 17.00 uur tegen Alfa Sport Puth/Schinnen. Uit hebben we deze mannen met 3-10 opgerold, dus zullen zij zeker wat willen rechtzetten! Kortom: we zullen er ook dan weer vol voor moeten gaan!