Doonder vets bijt tanden stuk op taai OVCS vets: 1-2

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Doonder vets bijt tanden stuk op taai OVCS vets: 1-2

Onoplettendheid bij directe vrije trap tegen kost thuisploeg gelijkspel

Na de strafexpeditie tegen Alfa Sport Puth/Schinnen vets kregen de Doonder vets bij de eerste thuiswedstrijd sinds weken bezoek van OVCS vets. Deze tegenstander heeft nog niet eerder op het programma gestaan, dus wisten we ook niet veel van de ploeg uit de Sittardse wijk Ophoven, behalve dat het een sterke veteranenploeg schijnt te zijn. De Doonder vets zaten weer prima in de slappe was deze koude en natte zaterdagmiddag, getuige de 18 aanwezige spelers, waarvan er uiteindelijk 15 in actie kwamen.

Voordat de wedstrijd begon, mochten de Doonder vets de prachtige nieuwe trainingspakken en thermoshirts in ontvangst nemen, gesponsord door Snackpoint, welbekend van de vierde plaats in de Cafetaria top 100 (locatie Susteren) van dit jaar en binnenkort tevens gevestigd in Puth. Helaas waren de sponsoren vanwege de griep verhinderd, dus langs deze weg: SNACKPOINT BEDANKT!!!

Eerste helft

Al vanaf de aanvangsfase werd duidelijk dat OVCS vets inderdaad een sterke tegenstandeer zou zijn. Met goed verzorgd combinatievoetbal en veel beweging namen de bezoekers het heft brutaal in handen, zonder dat Doenrade vets hiertegen wat kon inbrengen. Zo kregen de Rood-Zwarten uit Sittard ook een aantal behoorlijke kansen, ware het niet dat inleenkeeper Twan met diverse fabelachtige reflexen het doel schoon wist te houden. OVCS vets, met in hun midden Mitchell Cremers van de gasterie, liet zien over een bloedfanatiek team te beschikken met een prima keeper, een stugge verdediging, een beweeglijk en techisch vaardig en een ijzersterke voorhoede, waarbij met name ene Najib en Stefan Ochse hun klasse lieten zien. In dit bloedfanatisme liet met name de rechtsback van OVCS zich meeslepen, in die zin dat hij zijn gebrekkige voetbalkwaliteiten blijkbaar meende te moeten compenseren met zinloos en onnodig commentaar op de scheidsrechter, tegenstanders maar zelfs ook medespelers. Hij had echter het geluk dat zijn verdedigingscompanen zijn fouten steeds wisten te corrigeren.  De Doonder vets hadden dan ook zeker twintig minuten nodig om te komen tot een fatsoenlijke aanval, want daarvoor was het bar en boos aan Doenrade-zijde. Vooral in de passing ging vrijwel alles mis. Teveel vrije ballen werden ingeleverd en ook werd steeds de verkeerde keus in balbezit gemaakt (bal vooruit terwijl deze breed of naar achter had moeten gaan of balletje breed en naar achter terwijl deze naar voor moest gaan). Maar de eerste de beste aanval had wel zomaar een doelpunt kunnen opleveren. Via Jan, Armand en Hans werd Bernard gelanceerd. Deze trok de zestien in en passte de bal voor de goal langs met een onderschepping als eindresultaat, daar waar Maurice M. op 11 meter geheel vrijstond. Bernard bleef met zijn aanvalsmaat Niels actief, maar tot twee keer toe wilde de bal in kansrijke positie niet op de juiste plek vallen, zodat mogelijke kansen door adequaat ingrijpen van de doelman of een verdediger uitbleven. Toch kwamen de vets aan de leiding. Nadat Maurice J. een tegenaanval had onderbroken, ging de bal via Armand razendsnel naar Maurice M., die met een schitterende dieptepass Niels de diepte in stuurde. Niels legde de bal perfect breed op de meegelopen Bernard en deze liet deze buitenkans niet onbenut: 1-0. Het was ook een fase waarbij de Doonder vets een licht overwicht wisten te creëren, ondanks dat OVCS vets steeds weer gevaarlijk bleef en de Doonder defense diverse keren sidderde en beefde en met kunst en vliegwerk een tegentreffer wist te voorkomen. Maar Doonder vets kreeg zelf ook nog kansen, waarbij Bernard (prachtige aanval via Armand, Bernard, Maurice M. en weer Bernard, die de bal net niet over de OVCS-doelman wist heen te liften) de grootste kans kreeg. De wedstrijd bleef gelijk opgaan, maar aan de score veranderde voor de rust niets meer. Zo werd de rust bereikt met een 1-0 voorsprong voor de Doonder vets.

Tweede helft

Met Peter op de plek van Luc en Bjorn op de plek van Jan begonnen de vets aan het tweede bedrijf, wetende dat deze wedstrijd nog lang niet in de pocket zat. Toch waren de eerste tien minuten duidelijk voor de thuisploeg. Door goed naar voren te voetballen werd OVCS vets onder druk gehouden en dit leverde nog een goede kans op voor Hans, die de diepte in gestuurd werd door Maurice M., maar zijn schot uitstekend gekeerd zag door de gastendoelman. Daarna begon OVCS vets steeds meer de controle over de wedstrijd te krijgen en dit leidde uiteindelijk ook tot de verdiende gelijkmaker. Een snelle tegenaanval bracht de linkshalf van OVCS vets in balbezit, die een prachtige voorzet afleverde die vervolgens op fenomenale wijze door OVCS-aanvaller Najib werd binnengekopt: 1-1. Doenrade vets verloor steeds meer grip op de wedstrijd en dat speelde OVCS vets uiteraard alleen maar meer in de hand. Het had wellicht anders kunnen lopen als Doenrade vets éen van de spaarzame counters had afgemaakt. Uit een afgeslagen hoekschop verplaatste Armand het spel razendsnel naar Bernard, die de diepte in sprintte met de bal. Bernard legde de bal breed op de meegelopen Peter, die de bal direct probeerde door te passen naar Maurice M. en/of Niels. Helaas werd dit doorzien door een OVCS-verdediger, maar de rebound belandde weer bij Peter, die de bal vervolgens voorlangs schoot. Het momentum lag echter bij OVCS vets en dat lag er ook aan dat Doonder vets niet meer in staat was de vrije ruimtes te vinden. Want wat Roger, Bjorn en Armand vanuit de verdediging en het middenveld ook probeerden om de aanval aan het werk te zetten, telkens mislukte de eindpass. Eén keer leek een dieptepass van Armand goed te vallen, maar de gastendoelman kon de bal op het allerlaatste moment boven het hoofd van Maurice M. wegplukken. De wedstrijd leek dan ook af te stevenen op een gelijkspel, totdat één moment van onoplettendheid de wedstrijd volledig omdraaide. Bij een vrije trap van OVCS-vets was niemand van de Doonder vets zo slim om even voor de bal te gaan staan. En daar profiteerde een OVCS-middenvelder optimaal van door de bal in de hoek te plaatsen daar waar Twan niet stond i.v.m. het neerzetten van het muurtje: 1-2. Doenrade vets bleef daarna wel zoeken naar de gelijkmaker, maar OVCS vets stond positioneel steeds weer op de juiste plaats. Aan de overzijde verzuimden de gasten de wedstrijd definitief in het slot te gooien door een paar keer te weinig te doen met de geboden ruimte. De minuten tikten weg en de vets leken af te stevenen op een ongelukkige nederlaag, maar in de slotminuten bood zich nog een levensgrote kans aan. Bjorn wist Hans in de diepte te bereiken, die op de rand zestien de keeper naar hem zag toekomen. Hans twijfelde 1 seconde (schiet ik zelf op leg ik de bal breed op de meegelopen Boy of Armand) en net die seconde was genoeg voor de keeper van OVCS om handelend op te treden. Vlak erna blies scheidsrechter Leo voor de laatste keer. Eindstand: 1-2.

Mannen, hoewel een nederlaag ietwat teveel van het goede was, hadden we zeker ook geen overwinning verdiend. Dit OVCS vets was zowel voetbaltechnisch, tactisch alsook conditioneel minimaal de evenknie en op sommige vlakken gewoon de betere ploeg. Maar wat maakt dit eigenlijk ook uit als je dan naar de eensgezindheid van ons team kijkt in de derde helft! Fantastisch! Volgende week wacht RKSV Lindenheuvel veteranen. Laten we er dan weer een leuke pot met zijn allen van maken!