Dominant Doenrade vets laat sportief Eikenderveld vets kansloos: 5-0

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Dominant Doenrade vets laat sportief Eikenderveld vets kansloos: 5-0

Gebrek aan scherpte voor doel tegenstander staat monsterzege in de weg

Na het knappe gelijkspel tegen Rood-Groen LVC vets, mochten de Doonder vets deze zaterdagmiddag aan de bak tegen Eikenderveld vets. Weer was er een elftal afmeldingen, maar door grote selectie valt dit prima op te vangen en gingen de Doonder vets met 14 spelers de strijd aan met de bezoekers uit de wijk Welten.

Eerste helft
Opstelling: Twan, Luc-Peter K.-Bjorn-Danny, Bart-Maurice M-Armand-Hans, Bernard-Niels
Doenrade vets startte voortvarend aan de wedstrijd. Met goed combinatievoetbal werden de Blauwhemden uit Heerlen al direct ver op eigen helft teruggedrongen. Dit leidde al snel tot een eerste kans. Armand vond met een bekeken steekpass Maurice M op de rand zestien. En daar waar iedereen een krulbal verwachtte, koos Maurice ervoor de bal naar Bernard te spelen. Diens schot met zijn minder sterke linkervoet was een gemakkelijke prooi voor de doelman. Doenrade vets bleef aandringen en reeg op enig moment de kansen aaneen. Met driemaal Niels als aangever wisten zowel Maurice alsook Bernard steeds niet dat beslissende zetje tegen de bal te krijgen. De meest opgelegde kans was weer voor Maurice, maar een “sitter” (Engelse term voor een kans die eigenlijk niet gemist kan worden) was deze keer niet aan hem besteed: na een prima voorzet van Bernard wist Maurice de bal op drie meter van het doel nog naast te krijgen. Eikenderveld, een heel sportieve ploeg, kwam nauwelijks in het stuk voor. Maar als er zelf niet gescoord wordt, blijft de dreiging aan de overzijde met 1 geslaagde uitval er altijd. En ook Eikenderveld vets kwam een paar keer dichtbij. Zo miste een Eikenderveld-aanvaller koppend het doel in kansrijke positie en mocht Twan van geluk spreken dat een schot van afstand door zijn handen tegen de lat aan vloog. Het overwicht van Doenrade vets was enorm. Van achteruit werd de bal goed rondgespeeld, met een prima spelende Danny vanaf de linkerkant en een voor het overige solide ogende verdediging met Luc, Peter en Bjorn. Op het middenveld initieerde Armand de ene na de andere aanval, wisselend via de steeds mee opkomende Hans en Bart of via de voorwaartse linie Bernard-Niels en kort daarachter Maurice. En na twintig minuten was het dan toch eindelijk raak. Weer vond Armand Maurice, die deze keer zijn tegenstander uitkapte en de bal met gevoel om de keeper heen boog: 1-0. Daarna volgde wederom een reeks kansen, die er allemaal niet in gingen. Zo redde de keeper knap op een verraderlijk schot van Armand, wist Niels een voorzet van Armand net niet voorbij de keeper te krijgen en schoot Maurice na een voorzet van weer Armand in kansrijke positie huizenhoog over. Diezelfde Maurice showde wel nog een staaltje van zijn techniek en inzicht, door de bal vanaf de zijkant met een buitenkant rechts over de keeper in het doel te schieten. Helaas voor Maurice ging hieraan een handsbal van hemzelf aan vooraf, waardoor de treffer geannuleerd werd. Toch zou de score voor de rust nog verdubbeld worden. Hans, zoals altijd overal en nergens over het veld te vinden, reageerde het meest attent op een verkeerde terugkopbal van een Eikenderveld-verdediger en klopte de uitkomende Eikenderveld-doelman al koppend in de lucht: 2-0. Ook hierna weer een handvol kansen, die aan respectievelijk Hans, Niels, Bernard en Maurice (2x) niet besteed waren. Omdat Eikenderveld zelf geen vuist meer kon maken, gingen beide teams rusten met een 2-0 voorsprong voor de Doonder vets. Ruststand: 2-0.
 
Tweede helft

Opstelling: Twan, Luc-Rogier-Bjorn-Danny, Bart-Maurice M-Armand-Hans (Boy), Bernard-Niels

Ook na de rust eenzelfde beeld als voor rust: een dominerend Doenrade vets en een tegenhoudend Eikenderveld vets en ook het missen van kansen ging onverdroten door. Direct na rust weer een goede kans voor Maurice na een assist van Bernard, maar weer was de afwerking ondermaats. En toch was het niet de vraag of, maar wanneer Doenrade vets ging scoren. Want als de eindpass op vele momenten secuurder was geweest (voorzet die geblokt wordt met drie spelers die de bal er zo kunnen inschieten, foute keuze in eindpass door voort te zetten daar waar een speler volledig vrij op de 11 meter of 16 meter staat, een hoge bal waar die laag moet komen en andersom), dan had er echt een monsterscore ingezeten. Ook Armand was nog een keer dichtbij, maar zijn afstandsschot draaide net te veel naar buiten toe en belandde daardoor op de buitenkant van de paal. De ene na de ander aanval volgde richting het Eikenderveld-doel, veelal onder impuls van de altijd aanspeelbare Armand, die dit overigens mede te danken had aan Hans en later ook Boy, die veel loopwerk verrichten zodat Armand die rol ook op zich kon nemen. Hierdoor stond Armand ook aan de basis van de derde treffer, een juweeltje overigens. Nadat een hoekschop werd uitverdedigd, kwam Armand in balbezit, passeerde twee Eikenderveld-middenvelders en speelde Bjorn in de zestien aan. Deze zag Maurice aan de zijkant vrij staan, die zich geen moment bedacht en met een fabelachtige draaibal de bal in de kruising draaide: 3-0. De meest opgelegde kansen waren deze middag niet aan Maurice besteed, maar de moeilijke blijkbaar wel. Doenrade vets bleef op zoek gaan naar meer treffers, maar moest enkele keren goed opletten met tegenstoten van Eikenderveld. Zo bleek Twan tot drie keer toe een te grote sta-in-de-weg door steeds als winnaar uit drie 1 tegen 1 situaties te stappen en was het 1 keer Bernard, die vanuit de spitspositie mee terug verdedigde en hiermee een Eikenderveld-middenvelder op het allerlaatste moment de pas afsneed om erger te voorkomen. De prima invalbeurt van Rogier verdiende overigens ook een eervolle vermelding. Verdedigend overtuigend zijn mannetje staande en in balbezit vrijwel altijd een geslaagde eindpass. Werd er dan nog gescoord? Zeker, maar het was de bezoekende ploeg die als eerste een duit in het zakje deed. Na het aanzien van zoveel gemiste kansen liet een Eikenderveld-verdediger namelijk zien hoe het wel moest door snoeihard een voorzet van Maurice achter de eigen doelman te koppen: 4-0. De mooiste aanval moest dan nog komen. Na een afgeslagen hoekschop van Eikenderveld kwam Maurice rond het zestienmetergebied van Doenrade vets in balbezit. Hij passte de bal meteen door naar Armand, die de bal in 1 beweging weer doorspeelde naar Niels. Niels leverde daarna een fenomenale voorzet af op Bernard, die de bal, gehinderd door de uitkomende keeper, direct op doel schoot, maar tot eigen ontzetting de bal net naast het doel zag verdwijnen. En dat was jammer, want deze immer hardwerkende spits had een doelpunt zeker verdiend, evenals de sterk spelende Niels een assist had verdiend. Ook schoten van Bart (redding keeper) en Danny (schot naast) troffen geen doel. Het slotakkoord in deze sportieve wedstrijd werd uiteindelijk gezet door Maurice. Na een scrimmage in de zestien van Eikenderveld vets kwam hij rond het vijfmetergebied in balbezit, kapte de doelman uit, stuurde een Eikenderveld-verdediger het bos in en prikte de 5-0 tegen de touwen. Vlak erna floot Lei, die een makkelijke wedstrijd had, voor de laatste keer. Eindstand: 5-0.
 
Mannen, een keurig resultaat met bij vlagen goed voetbal. Laten we deze lijn doorzetten naar komende zaterdag, als Vaesrade vets ons om 17.00 uur met een bezoek komt vereren.