Doenrade vets laten Amstenrade vets kansloos

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Doenrade vets laten Amstenrade vets kansloos

Krachtsverschil komt pas in laatste kwartier tot uitdrukking

Na de knappe maar zeker ook verdiende zege in de derby tegen Adveo, stond op deze zomerse zaterdagmiddag de volgende derby op het programma. Nu waren het de vets van VV Amstenrade waartegen de degens gekruist werden. De laatste ontmoeting was geëindigd in een kansloze 5-3 nederlaag, waarbij de score de werkelijke krachtsverhoudingen behoorlijk verbloemde. Met 15 spelers sterk werd de jacht op eerherstel geopend.

Net als de week ervoor koos Doenrade vets ervoor om het veld klein en compact te houden en vanuit de eigen positie te spelen. En weer werkte dit overrompelend voor de tegenstander. Ook nu domineerde Doenrade vets de beginfase met bij vlagen goed combinatievoetbal. De bal werd goed rondgespeeld, steeds werd de vrije man gevonden en Amstenrade vets was altijd net een stap te laat. Dit leidde dan ook al snel tot de openingstreffer. Nadat Armand een goede schietkans had laten liggen door naast te schieten, was het vlak erna wel raak. Na een goede combinatie vond Niels Maurice M. op de rand zestien. Maurice legde zich de bal goed en krulde deze vervolgens fraai in de lange hoek voorbij Amstenrade-doelman Van Kessel: 1-0. Doenrade bleef de bovenliggende partij en wat Amstenrade in de persoon van Raïs en Setzu ook probeerde, Doenrade gaf geen krimp. Als Amstenrade al eens dreigend kwam opzetten, dan stond de verdediging onder leiding van een ijzersterke Peter geen (schiet)kans toe. Aan de overzijde beleefde vooral Bart de wedstrijd van zijn leven, want keer op keer werd hij aan de rechterkant vrijgespeeld en kon hij naar hartenlust de één na de andere voorzet afleveren. Hoewel dit constant hachelijke momenten veroorzaakte, wisten de Doonder vets niet door te drukken. En omdat ook diverse afstandsschoten van Maurice, Niels en Armand geen doel troffen bleef de magere voorsprong op de borden staan. Met nog een kwartier te gaan begon Amstenrade beter in de wedstrijd te raken. Zo kwamen zij ook enkele keren dichtbij het doel van Danny (die de afwezige John W. verving) en dwongen zij enkele hoekschoppen af, zonder tot doelrijpe kansen te komen. Aan de andere kant werd Bernard tot twee keer toe al dan niet terecht teruggefloten vanwege vermeend buitenspel, nadat respectievelijk Maurice M. en Armand hem met een dieptepass hadden bediend. Wat overigens weer prima ging was het naleven van de gemaakte afspraken ten aanzien van de veldbezetting. Op die wijze wisten de vets talloze keren de bal terug te veroveren om zo weer te kunnen bouwen aan een nieuwe aanval. Beide ploegen leken af te stevenen op een 1-0 ruststand, maar het venijn zat hem toch in de staart. Balverlies op de eigen helft leverde Raïs uit het niets een schietkans op. Diens schot zwabberde alle kanten op en was doelman Danny, die ook nog eens de zon in de ogen had schijnen, te machtig: 1-1. Het was mooi om te zien dat Doenrade vets meteen de rug rechtte. Via een zorgvuldige aanval die liep via Peter, Armand, Maurice, Bart en Bernard was het uiteindelijk Hans die met gevaar voor eigen leven de bal in het doel kopte: 2-1. Met deze stand leidde de prima fluitende Victor beide teams de kleedkamers in.

Na rust enkele positiewisselingen bij de vets (wat is het toch heerlijk om iedere keer weer met voldoende vets aanwezig te zijn!). Ten aanzien van het reeds aanwezige veldoverwicht veranderden deze wissels niets aan het spelbeeld, wel aan de speelwijze. Want de linies speelden niet meer zo compact als voor rust en ook werd diverse keren de eigen positie niet consequent gehouden, zodat Amstenrade vets een aantal keren in het spreekwoordelijke zadel geholpen werden voor wat betreft het bouwen aan een tegenaanval. Maar ere wie ere toekomt, de verdediging stond deze middag als een vrijwel ondoordringbare vesting. Peter, Maurice J, Jan en Teo (en voor rust Rogier en Ivo) gaven de voorwaartsen van de Oranjehemden geen schijn van kans. En als aan de overzijde in deze wat rommelige fase de kopkansen van Maurice M. en Bernard, beide op aangeven van Bart en de opgelegde kans van Niels, die na de diepte te zijn ingestuurd door Maurice M. alleen voor doelman Van Kessel verscheen  maar gestuit werd door diezelfde doelman, erin waren gegaan, dan was de wedstrijd allang en breed beslist geweest. Nu hielden de vets het zelf onnodig spannend en dan gebeurt meestal ook het onvermijdelijke. Bij één van de zeldzame tegenaanvallen kreeg Amstenrade een hoekschop. Deze werd door alles en iedereen gemist, behalve niet door de geheel vrijstaande Kuijpers, die de bal vanuit een lastige hoek knap in het doel schoot: 2-2. Zou deze domper dan toch nog voor een kentering zorgen? Antwoord: Nee! Want net als voor rust sloegen de vets vrijwel direct keihard terug. Na een prima aanval via Maurice M., Bart en Niels gaf laatstgenoemde en puntgave voorzet die door aanvalspartner Bernard werd binnen geschoten: 3-2. Daarna volgden tien wervelende minuten van de vets. Armand, weer in het veld gekomen voor Ruud, die via de prima ingevallen Arno in balbezit kwam, stuurde Bernard de diepte in. De vlag voor buitenspel bleef deze keer wel omlaag, zodat Bernard een vrije doortocht kreeg naar het Amstenrade-doel. Bernard ging niet voor eigen succes, maar legde de bal panklaar breed voor de meegelopen Maurice M. die zijn tweede treffer van de middag binnen tikte: 4-2. Enkele minuten later volgde er weer een vloeiende aanval van Doenrade, met weer Niels als aangever en wederom Bernard als afmaker: 5-2. En als kers op de taart was het deze keer Maurice M. die Armand de diepte in stuurde, die op zijn beurt oog in oog met Van Kessel de bal op een presenteerblaadje klaar legde voor Niels, die de 6-2 liet aantekenen. Amstenrade geloofde het verder wel en Doenrade speelde het laatste gedeelte van de wedstrijd geroutineerd uit, waarbij het compacte spel en het houden van de eigen posities weer helemaal terug waren. Niet veel later floot de uitstekend fluitende Victor voor het laatst. Eindstand: 6-2.

Mannen, wat een sterke teamprestatie! Weer waren we de bovenliggende partij tegen een sterke tegenstander! En wat ook top is, is dat niemand klaagt over het feit dat deze of gene ernaast begint, want met de overweldigende opkomst tot nu bij iedere wedstrijd moeten er keuzes gemaakt worden en er kunnen er maar elf beginnen. Ook dat tekent de geweldige teamspirit!!!

Komende zaterdag de voorlopig laatste thuiswedstrijd tegen Eikenderveld, aanvang 17.00 uur. Een grillige tegenstander die ons de ene keer het vuur aan de schenen legt om ons de andere keer geen strobreed in de weg te leggen. Welk Eikenderveld we ook gaan tegenkomen, wij zijn er klaar voor!