Doenrade vets krijgt ongenadig pak slaag van Susterseel vets: 7-0

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Doenrade vets krijgt ongenadig pak slaag van Susterseel vets: 7-0

Doenrade vets op alle fronten afgetroefd tegen superieure tegenstander

Met een eclatante overwinning bij buurgenoot Amstenrade vets op zak en na een korte break van twee weken vanwege de meivakantie togen de Doonder vets deze zomerse zaterdagmiddag over de grens om de degens te kruisen met Susterseel vets. Deze tegenstander is iedere keer weer een geduchte tegenstander gebleken, waartegen goede resultaten meer uitzondering dan regel zijn. De laatste overwinning dateert alweer van vier seizoenen geleden, maar het Susterseel vets van toen heeft sindsdien een complete metamorfose ondergaan en is er eigenlijk met ieder seizoen beduidend jonger en sterker op geworden. Desondanks wisten de Doonder vets het vorige seizoen een prima gelijkspel af te dwingen. Met 16 man sterk en geruggesteund door een tot dusver ijzersterk seizoen gingen we vol vertrouwen aan deze clash beginnen in een zoektocht om het resultaat van vorig seizoen zelfs te overtreffen.

Met in het achterhoofd de kracht en sterkte van Susterseel vets, kozen de Doonder vets voor een behoudende en compacte speelwijze . Die speelwijze kon na een minuut al bijna de prullebak in, nadat een vlijmscherpe aanval van Susterseel vets eindigde in een opgelegde kans voor een Susterseel-aanvaller, maar hij schoot vanaf een meter op 12 in kansrijke positie over. Doenrade vets herpakte zich daarna wel en hoewel het initiatief continu bij de Wit-Zwarte brigade lag, bleef Doenrade vets zo’n tien minuten goed overeind. Het begon er zelfs op te lijken dat zich eenzelfde wedstrijd als het vorig seizoen ging afspelen, zeker nadat Doenrade vets na een fraaie aanval via Maurice J, Armand en Paul met Niels als eindstation zowaar aan de deur van de Susterseel-doelman begon te kloppen. Jammer genoeg zag Niels zijn schot in kansrijke positie geblokt door een Susterseel-verdediger. Het is dan ook nauwelijks voor te stellen dat de wedstrijd drie minuten later al gespeeld zou blijken te zijn. Want uit de afgeslagen aanval van Doenrade vets volgde een pijlsnelle tegenaanval van Susterseel vets, die optimaal profiteerden van het langgerekte speelveld dat was ontstaan en Doenrade vets niet bij machte was om teruggezakt en compact te gaan spelen, en met een afgemeten dieptepass vond de ene Susterseel-middenvelder een andere Susterseel-middenvelder (i.c. oud-prof Andre van der Zander), die vanuit een moeilijke hoek de bal buiten bereik van doelman Danny in de lange hoek binnenschoot: 1-0. Nog niet bekomen van deze tegenslag volgde twee minuten later een echte mokerslag. Na slordig balverlies rond de middellijn stonden wederom teveel vets uit positie en niet bij hun eigen tegenstander. Weer wist een Susterseel-middenvelder de diepte te vinden door een Susterseel-aanvaller aan te spelen. Deze aanvaller kreeg weer teveel ruimte om de bal voor te zetten, waarna een volledig vrijgelaten Susterseel-aanvaller profiteerde van het feit dat Danny de voorzet niet wist te onderscheppen en de bal zodoende in een leeg doel kon binnenkoppen: 2-0. Hiermee was de wedstrijd eigenlijk al gelopen. Doenrade vets geloofde vanaf dat moment niet meer in een ommekeer en dat vertaalde zich in een aangeslagen en geirriteerd ogende verzameling spelers, die gedurende het hele voetbalseizoen 2016-2017 nog niet eerder met een dergelijke tegenstand geconfronteerd waren. Samenspel was nauwelijks te bespeuren, de vets voetbalden steeds meer tegen zichzelf dan tegen de tegenstander en een fatsoenlijke aanval richting het Susterseel-doel kwam er in het eerste bedrijf niet meer. Daarnaast had Susterseel vets al tot drie keer toe verzuimd de wedstrijd definitief te beslissen door een aantal opgelegde kansen te missen. Zo bleef er nog een klein beetje hoop op een beter resultaat indien de 2-0 tussenstand tot aan de rust kon worden vastgehouden. Die hoop bleek ijdel. Ondanks dat de vets een kwartier lang met het nodige kunst- en vliegwerk de schade niet verder lieten oplopen, volgde voor de rust de definitieve knock-out, uitgedeeld in twee slagen. Zo leidde balverlies op een op het oog ongevaarlijke situatie (eigen helft, aan de zijkant van het veld) binnen vier passes en een een-tweetje tot de 3-0 en schoot een Susterseel-middenvelder met een droge knal in de rechterbenedenhoek vanaf een kleine 25 meter het laatste sprankje hoop bij de Doonder vets aan flarden: 4-0. Het rustsignaal dat volgde voelde op dat moment haast als een verlossing aan. Ruststand: 4-0.

In de rust werden een viertal wissels doorgevoerd met de intentie om in ieder geval op jacht te gaan naar een eretreffer. De start na rust was ook even veelbelovend. Want binnen enkele minuten wisten de Doonder vets een hoekschop af te dwingen. Hoe ironisch was het dat, net zoals in de eerste helft, de bal zo’n 20 seconden later weer in het netje achter Danny lag. De vermelde hoekschop werd afgeslagen en wat volgde was een razendsnelle counter, waardoor een Susterseel-aanvaller op de rand zestien alle tijd en ruimte kreeg om op doel te schieten en dit dan ook met het bekende resultaat deed: 5-0. En of dat nog niet genoeg was, leidde balverlies in de verdediging enkele minuten later tot de 6-0. De desillusie droop er op dat moment af bij de Doonder vets. En het besef dat er nog zeker 25 minuten te spelen waren, maakte dat gevoel er bepaald niet beter op. En eerlijk is eerlijk, dit Susterseel vets was gewoonweg op alle fronten beter dan de Doonder vets. Het team herbergt een aantal bovengemiddelde voetballers die niet alleen goed kunnen voetballen, maar ook nog een enorm loopvermogen hebben en de welbekende Duitse vechtersmentaliteit meebrengen. Daarbij speelt zeker ook nog mee dat Susterseel vets de laatste jaren flink verjongd heeft, zodat ook de gemiddelde leeftijd van de tegenstander flink wat jaartjes lager ligt in vergelijking met de Doonder vets, ondanks de aanwezigheid van Paul en Bjorn. De verjonging is uiteraard toegestaan, dus vind ik dat we daar verder ook geen punt van moeten maken. Willen we tegen dit Susterseel vets een kans maken, dan moet iedereen 150% geven en dan nog wordt het lastig. Dit zat er zaterdag simpelweg niet in. Maar goed, toch wist Doenrade vets nog enigszins wat van de verloren wedstrijd te maken. Zo zette Armand een fraaie aanval op met Bernard, die de bal op Bart kaatste en die de doorgelopen Armand met een subtiele dieptepass wist te bereiken. Armand schudde een Susterseel-verdediger van zich af en passte de bal in de zestien met de precisie van een Zwitsers uurwerk langs een Susterseel-verdediger in de voeten van Bernard. Helaas wist laatstgenoemde deze kans (en achteraf bezien onze grootste kans van de hele wedstrijd) niet te benutten door de bal naast te schieten. Armand en Roger probeerden het beide nog een keer van afstand, maar beide keren ging de doelpoging over het doel. Voor de rest probeerde Doenrade vets nog te redden wat er te redden viel en wist het een kleine twintig minuten ongeschonden door te komen. Het slotakkoord was echter voor de gastheren, want met een schitterend afstandsschot in de kruising wist een Susterseel-middenvelder nog een keer Danny te passeren: 7-0.  Niet veel later werden de kapot gespeelde vets uit hun lijden verlost door het eindsignaal van de scheids. Eindstand: 7-0.

 
Tja, ook dit soort wedstrijden zitten er nu eenmaal ook eens tussen. Was het de eerste seizoenshelft IVS dat ons van het kastje naar de muur speelde, nu waren het de mannen van Susterseel die ons de vernieling in hebben gespeeld. En hoewel nederlagen nooit prettig zijn en al zeker niet met een dergelijke hoogte, maakt dat ons seizoen niet opeens minder goed! Integendeel! Komende zaterdag om 17.00 uur kunnen we met zijn allen revanche nemen in de thuiswedstrijd tegen Passart vets. Maar we zijn gewaarschuwd, want de heenwedstrijd van enkele weken geleden heeft ons geleerd dat Passart vets gewoon een heel goede tegenstander is.