Doenrade vets met hangen en wurgen voorbij Hillensberg vets

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Doenrade vets met hangen en wurgen voorbij Hillensberg vets

Strafschoppen brengen beslissing in internationale streekderby

Na de onfortuinlijke puntendeling tegen Alfa Sport Puth-Schinnen vets, stond op deze frisse zaterdag-middag een heuse interland op het programma. Tegenstander waren de Hillensberg vets, een veteranenteam die slechts nog enkele wedstrijden per jaar spelen. Met wederom 15 spelers op het appèl werd aan deze streekderby begonnen.

Vanaf de openingsfase hadden de Doonder vets een veldoverwicht. Dit was ook logisch, omdat de bezoekers met 10 spelers begonnen, in afwachting van de onderweg zijnde speler nr. 11, die overigens helemaal niet zou komen. Via Armand en Maurice M. werden Hans, Marc, Niels en Roger beurtelings op pad gestuurd, op zoek naar een snelle treffer. Zo speelde Armand Niels in kansrijke positie aan, maar verhinderde diens balaanname een grote kans. Daarna was het Armand zelf die met een afstandsschot dreigend was, maar het schot ging net voorlangs. De volgende kans was voor Maurice, die uit een afgeslagen hoekschop de bal tegen de bovenkant lat werkte. Hillensberg vets kon niet veel anders dan zich beperken tot verdedigen, maar kwam er bij vlagen gevaarlijk uit. Via de beresterke oud-Jabeek- en Bingelrade-spits Schwarz loerden de Groen-Witten op die ene kans die zich altijd wel een keer voordoet, ook in ondertal. Maar doordat de Doonder verdediging (Peter-Jan-Rogier-Arno) goed georganiseerd stond, liep het iedere keer weer goed af. Wat overigens wel een aandachtspunt voor de Doonder vets is, is dat er niet alleen maar aangevallen kan worden, maar evenzo ook verdedigd dient te worden. Het kan immers niet zo zijn dat onze verdediging tegen een overmacht van Hillensberg-spelers komt te staan, hetgeen wel zeker een keer of vier gebeurde. Zoals gezegd was Doenrade vets de betere ploeg, maar had het moeite om de gasten te “kraken”. Dit was op de eerste plaats zeker de verdienste van de uitmuntende doelman, die Hillensberg vets keer op keer op de been hield. Zo hield hij, met behulp van de lat, op werkelijk fabuleuze wijze een zeker lijkende treffer van Maurice tegen en pareerde hij op eveneens knappe wijze een geplaatst schot van Armand. Ook was hij een sta-in-de-weg bij diverse schoten van Roger, Hans en Niels. En zo bleef de wedstrijd, ondanks een voelbaar en zichtbaar overwicht van Doenrade vets, in evenwicht. De openingstreffer leek te vallen, nadat Armand met een voortreffelijke steekpass Maurice vrij voor de keeper zette. Maurice zag in zijn ooghoeken Roger nog beter vrij staan, maar had niet meer gerekend op de laatste man van Hillensberg, die nog een voet tegen de bal kreeg. En zo werden nog meer kansen op het allerlaatste moment verijdeld, doordat de eindpass niet zorgvuldig was dan wel onderschept werd door een Hillensberg-speler. En tel daarbij nog een flink aantal schietkansen op die de vets kregen maar niet wisten te benutten en de brilstand tot dat moment was verklaard. Aan de overzijde bleef constant de dreiging van de tegenaanval, waarbij de Doonder vets af en toe wankelden en de ballen alle kanten op vlogen, maar toch steeds weer de geledingen wisten te sluiten. En zo zochten beide teams de kleedkamers op met een 0-0 ruststand.

Wie had gedacht dat Doenrade vets de numerieke meerderheid na rust zou gaan uitbuiten, kwam bedrogen uit. Hillensberg vets, versterkt met ozze Roger omdat een Hillensberg-speler andere verplichtingen had, bleef ook de tweede helft goed tegenstand bieden. En hoewel Doenrade vets weer genoeg kansen kreeg, zakte het spelpeil naar een bedroevend niveau. Heel veel balverlies, verkeerde keuzes in balbezit, niet volgen van de eigen man, te ver van de aanvallers verdedigen, ga zo maar door. Voor de neutrale toeschouwer moet het tweede bedrijf een ware ontbering zijn geweest. Ondanks dit alles kreeg Doenrade nog genoeg kansen. Zo testte Niels de reflexen van de doelman en was de kansrijke rebound niet aan Maurice besteed. Vervolgens bediende Armand Bernard op maat in de diepte, maar ook Bernard stuitte op de doelman. Aan de overzijde wist Hillensberg diverse hoekschoppen te creëren en die leverde elke keer hachelijke situaties op. Zo bleef het nog steeds 0-0 en nadat eerst Niels met een vlammend schot de lat raakte, Bernard de rebound over de keeper lobte die op zijn beurt de bal nog net genoeg wist te raken zodat de bal er opnieuw niet in ging en tenslotte Maurice de afvallende bal ook niet in het doel kreeg, leken de vets voor de tweede achtereenvolgende zaterdag te blijven steken op een gelijkspel. Aan de andere kant ontsnapte Doenrade vets nadat ozze Roger net niet bij een voorzet van Schwarz wist te komen. Totdat scheids Lei 10 minuten voor tijd de bal op de stip legde na een handsbal van een Hillensberg-middenvelder in de zestien. Uiteraard ging de discussie over de vraag of de bal naar de hand ging of de hand naar de bal, maar scheids Lei bleef bij zijn beslissing: strafschop. Deze buitenkans liet Maurice zich niet ontnemen: 1-0. Nu was het een kwestie van volhouden voor de Doonder vets. Hierbij kwamen ze een keer goed weg nadat Schwarz de bal tegen het hoofd van Peter aan kopte, want anders was de bal in het doel gevlogen. Hillensberg bleef geloven in een goed resultaat en kreeg hiervoor ook loon naar werken. Want met nog 5 minuten op de klok draaide Schwarz knap een hoekschop in het Doonder-doel: 1-1. Ging Doenrade dan weer een zeker lijkende overwinning in de laatste minuten weggeven? Nee, want nadat een attent mee teruggelopen Armand al koppend voorkwam dat ozze –volledig vrijstaande – Roger nog een grote kans kon krijgen, sloegen de Doonder vets uit de daaropvolgende aanval keihard toe. Via Peter en Jan kwam de bal bij Hans, die in de zestien onreglementair onderuit werd gehaald: strafschop. En weer was het Maurice die uiterst beheerst via de binnenkant paal de 2-1 binnenschoot. Het had zelfs nog 3-1 kunnen worden, maar Bernard stuitte na een razendsnelle counter op de al zo vaak gememoreerde ijzersterke gastendoelman. En zo eindigde deze internationale streekderby in een zwaarbevochten 2-1 zege voor de Doonder vets.

Mannen, we zijn behoorlijk diep moeten gaan om deze pot over de streep te trekken. Compliment aan onze tegenstander, die 70 minuten lang in ondertal prima weerwerk hebben geleverd! Komende zaterdag wacht weer een thuiswedstrijd. Dan krijgen we om 16.00 uur bezoek van Lindenheuvel vets, een ploeg waartegen we altijd doelpuntrijke en leuke wedstrijden spelen.

veteranen