Bedrijvig Doenrade vets bijt tanden stuk op taai en bijzonder effectief NEC’92 vets: 2-1

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Bedrijvig Doenrade vets bijt tanden stuk op taai en bijzonder effectief NEC’92 vets: 2-1

Doenrade vets krijgt de kansen, NEC’92 vets scoort de doelpunten

Na de knappe comeback tegen Jabeek stond deze zaterdagmiddag een nieuwe opponent op het programma. Na de afmelding van IVS vets werd NEC’92 vets als nieuwe tegenstander gevonden. Met 16 vets (waarvan er uiteindelijk 14 in actie kwamen) werd aan deze klus begonnen.

Eerste helft

Opstelling: John, Luc-Ivo-Danny-Maurice J, Marc-Arno-Maurice M-Armand-Peter, Bernard

De Doonder vets begonnen met een 4-5-1 systeem om zo niet onaangenaam verrast te kunnen worden door de onbekende tegenstander uit de Heerlense wijk Nieuw Einde. En dit pakte het eerste kwartier prima uit. Doenrade vets speelde namelijk alleraardigst en liet de bal prima rondgaan. NEC’92 vets liet zich echter niet van het stuk brengen en speelde vanuit een gesloten formatie om zo de ruimtes zo klein mogelijk te houden. Behoudens twee ongevaarlijke afstandsschoten van Maurice, die aan den levende lijve ondervond dat het onder druk vanaf de zestien een bal plaatsen een heel stuk lastiger is dan het zonder druk plaatsen van een bal vanaf de zestien, kwamen de Blauw-Witten dan ook niet echt in de buurt van de thuisdoelman. Na een kwartier begon NEC’92 vets het initiatief meer en meer naar zich toe te trekken. Het bleek een zeer solide ploeg te zijn met oerdegelijke verdedigers, voetballende middenvelders en snelle en sterke spitsen. Desondanks gaf ook Doenrade vets geen krimp en ontspon zich een interessant middenveld spel. Juist door het 5-mans-middenveld wist Doenrade vets redelijk comfortabel overeind te blijven, maar miste het daardoor wel de aansluiting naar de voorlinie, waarbij Maurice als meest vooruitgeschoven middenvelder en Peter als meest aanvallende middenvelder van de overige middenvelders steeds bij diepe spits Bernard aansloten, maar steeds tegen een overmacht aan NEC’92 spelers kwam te staan. Toch had er diverse keren meer in gezeten, maar of de eindpass was niet secuur, of er werd voorin verkeerd of niet bewogen, zodat de bal ook geen eindbestemming kon krijgen. Toch waren de Doonder vets dicht bij een voorsprong. Een afvallende bal na een duel tussen Maurice en een NEC’92-verdediger viel zomaar in de loop van Bernard, die hierdoor een uitstekende schietkans kreeg in het midden van het doel op zo’n 14 meter afstand. Bernard besloot om hard te schieten, maar mikte ruim over. Liet NEC’92 vets zich dan volledig onbetuigd? Zeker niet, want Doenrade vets werd behoorlijk teruggedrongen op eigen helft en zo nu en dan leverde dat ook wel hectiek op in de eigen zestien, zonder dat er sprake was van enig concreet doelgevaar. Toch wist de thuisploeg de leiding te nemen. Na een overtreding op de rand zestien kreeg NEC’92 vets een vrije trap te nemen. Doordat de muur niet goed stond opgesteld, wist een NEC’92 middenvelder de bal er sierlijk omheen te plaatsen buiten bereik van de aan de grond genagelde John: 1-0. Doenrade vets ging niet bij de pakken neer zitten en leek al vrij snel langszij te komen. Een dieptepass van Luc op Maurice gaf laatstgenoemde een prima schotkans. Het schot van Maurice was ook prima, maar spatte uiteen op de paal. Het spel golfde op en neer en aan beide kanten had nog een treffer kunnen vallen, hetgeen overigens niet gebeurde. Want door een killer block van Ivo werd een vrijwel zeker lijkend doelpunt van een NEC’92 spits voorkomen en aan de overzijde wist Bernard, verblind door de laagstaande zon, een afgemeten voorzet van Armand niet richting het vijandelijke doel te koppen. En zo gingen de 22 acteurs na een bedrijvige eerste helft rusten met een 1-0 voorsprong voor de thuisploeg. Ruststand: 1-0.

 

Tweede helft

 

Opstelling: John, Luc-Ivo-Danny (Jan)-Maurice J, Marc (Arno Ba)-Arno Be-Armand-Paul, Maurice M-Bernard

 

In de rust werd gezamenlijk de conclusie getrokken dat er toch met meer druk naar voren moest worden gevoetbald. Dit werd opgelost door weer terug te gaan naar een 4-4-2 systeem met de afspraak dat de verdediging ook verder mee naar voren schoof bij balbezit. Zo werd het veld compacter en belangrijker nog, Armand kwam meer in balbezit en daardoor ook meer in zijn spel. En op die wijze werd NEC’92 vets wat verder teruggedrongen, zonder dat dit direct tot gevaar leidde. Iets wat in het verloop van de tweede helft wél zou veranderen. NEC’92 vets bleef stug verdedigen, maar kwam zelf ook niet echt in de buurt van het doel van John. Een treffer kon hoe dan ook niet uitblijven en die zou er ook komen. Na een goede aanval over rechts, kwam Armand op de rand van de zestien in balbezit. Zijn voorzet op Paul was prima, die de bal doorkopte naar Bernard. Bernard belandde zo in een duel met een NEC’92 verdediger, waarbij de bal uiteindelijk weer voor de voeten van Paul viel, die een NEC’92 verdediger het bos in stuurde en de bal ijzig kalm voorbij de NEC’92 doelman schoof: 1-1. Een terechte tussenstand op dat moment en afgedwongen op basis van inzet en opportunisme. Hoe jammer was het dan ook dat vrijwel direct erna de vets weer achter stonden. Een onnodige overtreding van de voor het overige prima spelende Arno Be leidde tot een onontkoombare strafschop, die feilloos werd binnengeschoten door een NEC’92-middenvelder: 2-1. De Doonder vets konden weer van voren af aan beginnen. Dit gebeurde echter met een bewonderenswaardige overtuiging, want er werden echt enorme kansen bij elkaar gespeeld. Eerst zette Armand met een fraaie dieptepass Bernard vrij voor de keeper, maar Bernard schoof de bal met zijn zwakke linkervoet voorlangs. Vervolgens vond Maurice met een indraaiende hoekschop Arno Be, die dacht te hebben gescoord, maar zijn inzet miraculeus aan de verkeerde kant van de tweede paal zag vliegen. Daarna vond Armand Maurice in de diepte, die de bal al koppend controleerde en een vrije doortocht leek te hebben naar het NEC’92 doel. Leek, want een razendsnelle NEC’92 verdediger wist Maurice met een last minute blok van het scoren af te houden. De wedstrijd bleef op en neer golven met de betere kansen voor Doenrade vets, maar ook NEC’92 vets was een paar keer dichtbij de beslissing. Tot twee keer toe combineerden zij zich vrij in de zestien, om beide malen te stuiten op doelman John. Doenrade vets bleef op zoek gaan naar een verdiende gelijkmaker, maar werd hierbij niet altijd zelf geholpen door onzorgvuldige passes. Met name het wel 8 keer weggeven van een uitbal aan de tegenstander was schrijnend. De tijd begon te dringen en Doenrade vets drong nog steeds fel aan. Nu was het Armand die Paul op maat in de diepte vond. Paul zette de bal voor, die onderweg net voldoende werd getoucheerd door een NEC’92 verdediger, waardoor de bal net buiten bereik van Bernard bleef. De afvallende bal leek vervolgens een prooi te worden voor Maurice, maar ook hij wist de bal net niet te raken, mede door prima verdedigend werk van een NEC’92 verdediger. De klok liep naar de laatste minuut en de vets gingen af op de eerste nederlaag in zes wedstrijden. De bal kwam bij Luc, die Armand in de diepte zag vertrekken, dankbaar gebruik makend van een slimme loopactie van Paul. Luc passte de bal schitterend naar Armand, die de bal vanaf een meter of acht “volles risiko” na de stuit hard op de slof nam. Maar tot zijn eigen teleurstelling vloog de bal een halve meter over het doel. Weg laatste kans. Weg gelijkspel. Niet veel later floot de sportieve scheids voor het laatst en was de eerste nederlaag sinds lange tijd een voldongen feit. Eindstand: 2-1.

 

Mannen, een leuke pot tegen een sportieve, maar o zo taaie tegenstander. Op naar revanche, wat vorm zal moeten krijgen tegen Born/GVCG vets, thuis om 17.00 uur.