Flets Doonder vets verslaat verzwakt De Leeuw vets: 6-3

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Flets Doonder vets verslaat verzwakt De Leeuw vets: 6-3

Trefzekere Maurice M helpt Doonder vets over dode punt heen

Na de onnodige nederlaag tegen Roosteren vets, waren de Doonder vets er deze zaterdagmiddag op gebrand om de eerste seizoensoverwinning binnen te slepen. Dit moest dan gebeuren tegen De Leeuw Vets. De eerste tegenvaller zou zich echter reeds voor de wedstrijd voltrekken, aangezien De Leeuw vets na enkele last minute afmeldingen slechts 9 spelers op de been kon brengen. Good old Jean, wie anders en beide Arno’s waren gelukkig zo collegiaal om de tegenstander uit de brand te helpen en zorgden er daardoor tevens voor dat de wedstrijd uberhaupt doorgang kon vinden. De Doonder vets hebben dergelijke problemen gelukkig niet, getuige de 20!!! spelers (uiteindelijk 18 omdat Paul en Marc niet in acties kwamen) die aanwezig waren.

Eerste helft

Opstelling: John, Luc-Roger B-Danny-Maurice J, Bart-Maurice M-Armand-Hans, Bernard-Niels

Al in de eerste minuut lag de bal al bijna in het netje van De Leeuw vets. Een geoliede aanval via Armand en Maurice M, bracht de ingeschoven Roger B in kansrijke positie inde zestien. Zijn lob was prima, maar de gastendoelman kon de inzet nog net keren. Doenrade vets startte nog wel enigszins overtuigend en was veelvuldig op de helft van de tegenstander te vinden. De Leeuw vets kon niet veel meer dan tegenhouden, maar met hangen en wurgen bleven de bezoekers overeind. Toch was het de thuisploeg die op voorsprong zou komen. Na een hoekschop van Niels kwam de bal via de kluts in de voeten van Maurice M. Deze keer geen boogbal, maar een bekeken schuiver langs de doelman, die het zicht werd ontnomen door twee De Leeuw-verdedigers: 1-0. Wie zou denken dat er een walk over zou gaan plaatsvinden, had het echter mis. Het gevoelsmatige overwicht van de thuisploeg leidde er toe dat de gastheren ongeveer in een 3-2-5 formatie acteerden in plaats van de vooraf afgesproken 4-4-2. En omdat De Leeuw vets heus wel een aantal goede voetballers in de gelederen had, leidde dit keer op keer tot gevaarlijke counters, vaak ingeleid door de gewiekste Jean met de immer hardwerkende Arno Be. dicht in de buurt. Tuurlijk, als de draaibal van Armand (net over), de plaatsbal van Maurice M (gered door de keeper), een schietkans van Hans na goed voorbereidend werk van Bernard (in handen van de keeper) en twee halve gemiste kansen van Bernard en Niels erin waren gegaan, was de strijd allang gestreden. Maar “wat als” geldt nu eenmaal niet en als het team dan collectief de gemaakte afspraken laat varen, kan ook een mindere tegenstander een bijna onoverkomelijk obstakel worden. Na een tweetal waarschuwingsschoten was het halverwege de eerste helft dan ook uiteindelijk raak. Voor de zoveelste keer stonden teveel Doenrade vets spelers voor de bal over een te opgerekt speelveld, en nu lukte het niet meer om het gevaar op tijd in te dammen. Het was uiteindelijk de getructe rechtsbuiten van De Leeuw vets die na diverse keren mistasten in de Doonder verdediging opeens vrij voor John verscheen en dit buitenkansje liet hij zich niet ontnemen: 1-1. Blijkbaar waren de Doonder vets nog niet genoeg gewaarschuwd, want enkele minuten later sloegen de bezoekers opnieuw toe. Na een overtreding op de helft van Doenrade kreeg De Leeuw vanaf een meter of 25 vanaf de zijkant van het veld een vrije trap te nemen. Deze werd wederom weifelend verdedigd en nadat Hans een tegenstander in de zestien tegen de grond had gewerkt, rekende iedereen op het onverbiddelijke fluitsignaal van scheids Lei, die overigens een prima wedstrijd floot. Het fluitje bleef echter uit en omdat de Doenrade-spelers niet reageerden, maar de lepe rechtsbuiten dat wel deed, stonden de Doonder vets onbegrijpelijkerwijs met 1-2 achter. Ook dit duurde gelukkig niet lang, want het was Armand die met een fraaie boogbal Hans in de diepte bereikte, de voorzet van Hans op Maurice M was op maat en Maurice M laat dit soort kansen nu eenmaal niet liggen: 2-2. Het spel bleef op en neer golven, met de betere kansen voor Doonder vets. Zo zag Bernard een doelpunt na een mooie steekpass van Armand worden afgekeurd vanwege aanvallen van de keeper, raakte Maurice M na wederom een mooie steekpass van Armand de lat, raakte diezelfde Armand na een assist van Niels de paal en schoot Maurice M na een scherpe steekbal van Roger B tegen de keeper, daar waar naast hem zowel Bernard als Armand in kansrijkere positie stonden. Daarnaast waren er weer talrijke bijna-kansen, waarbij de eindpass menigeen op cruciale momenten lelijk in de steek liet. En zo bereikten de vets de rust met een onbegrijpelijke 2-2 ruststand.

Tweede helft

Opstelling: John, Luc, Ivo-Rogier-Bjorn, Bart-Roger B (Danny)-Armand-Frank, Bernard-Maurice M

Nadat de Doonder vets in de rust elkaar eens goed een spiegel hadden voorgehouden, vooral op tactisch gebied, werd de tweede helft al in ieder geval een stuk gedisciplineerder gespeeld. De leeuw vets, met de gewoonweg prima spelende Arno Ba in hun midden i.p.v. Arno Be, werd wat meer van hun eigen doel af gelokt en zo werd eigenlijk de meest succesvolle speelwijze van Doenrade vets weer uit de kast gehaald. Dit leverde binnen een tijdsbestek van tien minuten dan ook twee treffers op. Nadat het diverse Doonder vets in eerste instantie niet lukten om de bal vanuit een ouwerwetse scrimmage in de zestien van De Leeuw vets tegen de touwen te knallen, was het uiteindelijk Roger B die na aangeven van de sterk ingevallen Frank vanaf de zestien de bal in het doel schoot: 3-2. En na een voor veteranenbegrippen weergaloze aanval (zelfs op Facebook terug te vinden), werd de marge nog verder uitgebouwd. De bal ging van achteruit via Bjorn, die met Frank een goede klik toonde, naar Maurice M, die de bal meteen doorspeelde naar Bernard die vervolgens de bal keurig breed legde op de meegelopen Maurice M die alweer zijn derde van de middag binnenschoot: 4-2. Bij De leeuw vets, die uiteraard zonder wissel aantraden, begon het aan alle kanten te piepen en te kraken, maar evenals de eerste helft werden diverse kansrijke situaties vakkundig om zeep geholpen door een matige eindpass. De Leeuw vets, waarbij de getructe rechtsbuiten nu vanaf links een ware plaag voor de verdediging bleek, drong zo nu en dan aan, maar was redelijk ongevaarlijk. Totdat de thuisploeg besloot een handje te helpen. Nonchalant uitverdedigen en veel te laat inschuiven naar de vrijstaande linksbuiten, zorgde ervoor dat deze laatste al koppend de spanning weer terugbracht. En het had zomaar nog erger kunnen worden als een De Leeuw-aanvaller vrij op de rand zestien de bal langs i.p.v. in de handen van John had geschoten. De linksbuiten moest enkele minuten later na een onfortuinlijke valpartij met Rogier geblesseerd aan de kant en dus speelde De Leeuw vets de resterende 10 minuten met 10 man uit. Dit had al snel kunnen leiden tot een treffer voor de thuisploeg, nadat Armand Bernard vrij voor de keeper zette, maar het schot van Bernard werd gekeerd door de gastendoelman. Toch zou Bernard zijn welverdiende doelpunt meepikken en dit ging weer via de hem zo kenmerkende wijze: nooit opgeven na balverlies. Zo ook nu. Een kansloze voorzet werd door diverse De Leeuw verdedigers verkeerd getaxeerd en Bernard was er als de kippen bij om dit af te straffen: 5-3. Daarna leek ook Danny op het scorebord te komen, maar hij kwam een teenlengte te kort om de pass van Armand, nadat deze prima werd vrijgespeeld door Maurice M, binnen te schieten. Het slotakkoord werd uiteindelijk gezet door Maurice M, die een prima wedstrijd bekroonde door vanuit een lastige hoek de reeds omspeelde keeper te verslaan: 6-3. Tevens eindstand.

Mannen, ondanks dat het spel nog genoeg te wensen over liet, hebben we wel de eerste overwinning te pakken! Nu wacht ons de confrontatie met Amstenrade vets, waar we doorgaans altijd stevige wedstrijden tegen spelen. We spelen wederom thuis en wel om 17.00 uur.