Veerkrachtig Doonder vets worstelt zich voorbij stug Roosteren vets

Wedstrijdverslag Veteranen RKVVD

Hieronder vind u het verslag van de meest recente wedstrijd van de Veteranen van RKVVD.
Veel leesplezier!


Veerkrachtig Doonder vets worstelt zich voorbij stug Roosteren vets

Schitterende treffer Armand helpt Doonder vets in het zadel

Vets buigen in laatste kwartier achterstand om in zege; Bernard drie keer trefzeker!

Na twee opeenvolgende nederlagen waren de Doonder vets had toe aan een overwinning. Dit moest en zou gebeuren tegen Roosteren vets op de oude vertrouwde “thuisbasis” in Doenrade. Met enige weemoed schrijf ik dit zo, want voorafgaand aan de wedstrijd kregen de vets van voorzitter Heinz te horen dat dit seizoen tevens het laatste seizoen is dat de vets gebruik kunnen maken van de nostalgische thuishaven. Tijden veranderen en de periode dat RKVV Doenrade een gezonde vereniging met meerdere seniorenteams was, lijken helaas alweer eeuwen geleden. Maar elk einde markeert tevens een nieuw begin en die weg gaat RKVV Doenrade ook inslaan. Samen met de buurvrienden uit Merkelbeek gaat RKVV Doenrade gefuseerd het nieuwe seizoen in!

Terug naar de wedstrijd. Met Roosteren vets troffen we een tegenstander  waartegen we in de najaarsreeks een ware galavoorstelling hebben afgeleverd. De 0-10 was zelfs een magere afspiegeling van de krachtsverhoudingen op een dag waarop alles lukte en Maurice 7 keer doeltreffend was. Maar de verwachting was dat Roosteren vets uit was op revanche en dat het deze keer zeker geen walk over zou worden. Dit gingen de vets doen met 16 spelers, een ongekende luxe in een tijd waar ook de veteranenteams onder druk staan.

Bij afwezigheid van scheids Lei toonde Ivo zich bereid diens honeurs waar te nemen, iets wat hij overigens voortreffelijk zou doen!

Eerste helft

Onder zomerse omstandigheden begonnen de vets nog redelijk aan de wedstrijd. Roosteren, op diverse plekken duidelijk versterkt t.o.v. de najaarswedstrijd, had duidelijk geen zin om gewillig naar de slachtbank te worden geleid en hield de geledingen prima gesloten. Dit weerhield de vets er echter niet van om na vijf minuten voor de eerste keer serieus op de deur te kloppen. Een mooie aanval via Armand, Danny en Roger leidde tot balbezit voor Niels in de zestien, die de bal vanuit een scherpe hoek hard voorlangs schoot, maar Bernard kwam een fractie van een seconde tekort om de bal bij de tweede paal goed te raken en zag zijn inzet naast gaan. Enkele minuten later was het Roger die zich knap vrijspeelde op de rand zestien, maar zijn schot was een makkelijke prooi voor de gastendoelman. Roosteren vets hield de ruimtes klein en zocht via de centrale middenvelder, een boom van een vent die ook nog goed kon voetballen, de voorwaartse linie, met een zeer getructe spits, zo zou niet veel later blijken. Na 10 minuten was het redelijke er bij de vets van af en mocht het spel gerust matig tot zeer matig genoemd worden. De meest simpele ballen kwam niet bij medespelers terecht (of achter de man, of te ver voor de man, te kort, te lang), te vaak zochten diverse spelers een veel te moeilijke oplossing (kansloze lange ballen), terwijl het centrale middenveld, bestaande uit Armand en Roger, te vaak werd overgeslagen. Zodoende wist Roosteren vets vrij gemakkelijk stand te houden en sloegen de Rood-Witten binnen vijf minuten twee keer keihard toe. Eerst stond een Doenrade-verdediger veel te ver van zijn directe tegenstander af, die alle ruimte en vrijheid had om een pass op maat te geven op de Roosteren-spits, die zich voorbij een andere Doenrade-verdediger vrijspeelde en oog in oog met John ijzig koel bleef: 0-1. En weer een paar minuten later bleef de gehele Doenrade-verdediging op 1 lijn verdedigen, waardoor de sterke Roosteren-middenvelder op het juiste moment wachtte om de Roosteren-spits met een steekpass vrij voor John te zetten en ook deze keer bleef de Roosteren-spits winnaar van dit 1 tegen 1duel: 0-2. De wereld op zijn kop.

En groeiende frustratie aan Doenrade-zijde, wat het spel niet ten goede kwam. Het waren doelman John, laatste man Peter, de twee golden oldies Jan en Jean en spits Bernard die zich aan de malaise onttrokken en een ruime voldoende haalden. Diezelfde Jean was één van de weinige spelers die nog voor dreiging zorgde, maar de toch vaak open liggende rechterkant werd te weinig gebruikt. Want zoals gezegd werd het centrale middenveldsduo niet of nauwelijks aangespeeld en dan oogt het spel meteen een stuk stroperiger. Dat Doenrade vets uit het niets weer terug in de wedstrijd kwam, was volledig de verdienste van Bernard. Hij liep door op een kansloze diepe bal en bracht de uitkomende keeper daardoor zo in de verlegenheid, dat deze vergat de bal vast te pakken, zodat Bernard de bal uiteindelijk in het lege doel wist te werken: 1-2. Inmiddels was Boy in het veld gekomen voor Niels en vlak daarna viel Rogier noodgedwongen uit en nam Maurice J. zijn plek in. Deze wissel werd meteen aangegrepen om orde op zaken te stellen en Maurice J. werd belast met de bewaking van de Roosteren-spits. Vanaf dit moment stond de verdediging als een huis en zou Roosteren aanvallend gezien ook voor geen enkel gevaar meer zorgen. Maar de achterstand stond nog steeds op het bord en die had nog voor het rustsignaal tot vier keer toe weggepoetst kunnen c.q. moeten worden. Eerst was het Armand die Bernard prima in de diepte bediende, waarop Bernard wel de doelman wist te passeren, maar de paal de gelijkmaker in de weg stond. Even later was het Jean, op maat bediend door Roger, die zich knap ontdeed van twee tegenstanders en een goede schietkans kreeg op de rand zestien, maar helaas lag de bal voor jean’s chocoladebeen en koos Jean ervoor om nog een tegenstander uit te kappen in plaats van te schieten, maar dit werd doorzien en weg was de kans. De volgende kans was voor Danny, die na een afgeslagen hoekschop de bal in kansrijke positie te gehaast schoot, waardoor de bal ruim naast ging. De laatste kans in deze rij was voor Roger, die op slag van rust door Armand in de diepte werd gelanceerd, maar oog in oog met de Roosteren-doelman faalde. Niet veel later floot de prima leidende Ivo voor het rustsignaal en zochten beide teams de kleedlokalen op met een 1-2 achterstand. Ruststand: 1-2.

Tweede helft

Met Bart op de plek van de moegestreden Jean gingen de Blauw-Witten op zoek naar de gelijkmaker. Hoewel er nog maar 1 ploeg de dienst uitmaakte, de thuisploeg dus, bleef het euvel van voor de rust, slechte passes, foute afspeelkeuzes, te trage balverplaatsingen, nog steeds de kop opsteken. Desondanks kwamen er toch kansen voor de thuisploeg, maar zowel Roger (na mooie combinatie van dichtbij over), de altijd hardwerkende Danny (wederom schot in kansrijke positie naast) en Armand (schot van afstand over) wisten het doel niet te raken. Omdat de Roosteren-aanval stevig aan de ketting lag bij de Doenrade-verdediging, bleef Doenrade een stevig overwicht houden, maar Roosteren verdedigde met man en macht. Niels had inmiddels de geblesseerd geraakte Jan vervangen, waardoor Boy en Danny beide een linie terugzakten en de Doonder vets gingen vurig op zoek naar de gelijkmaker. Maar het hielp zichzelf daarbij niet doordat er in balbezit nog steeds ongekend veel mis ging. De drinkpauze in de tweede helft kwam dan ook op het juiste moment, waarbij werd aangegeven dat het toch echt het beste werkt als de ballen simpel in elkaars voeten worden gespeeld in plaats van kansloze lange ballen. Het laatste kwartier was inmiddels aangebroken en Doenrade bleef drukken voor de gelijkmaker. En die zou er dan uiteindelijk ook komen. Armand anticipeerde op een foutieve inspeelpass vanuit de verdediging van Roosteren, speelde de opgekomen Bjorn in de loop aan, die het spel verplaatste naar de vrijstaande Bart, die de bal teruglegde op Boy en laatstgenoemde bereikte met een puntgave voorzet Bernard, die de bal vol overtuiging in het Roosteren-doel kopte: 2-2. Eindelijk werd gedaan waar al de hele wedstrijd om gevraagd werd en direct was het raak! Het kon dus toch! Bij Roosteren vets begon het warme weer zijn tol te eisen, want het balverlies aan hun zijde was hoog. Zo kwam met nog 10 minuten op de klok Roger in balbezit, die aan zijn rechterzijde Bart vond. Bart legde de bal af op Armand, die vanaf de zijkant van de zestien stijlvol de bal met zijn linkervoet in de kruising plaatste: 3-2, gevolgd door een enorme oerkreet die de frustratie van het eerdere wedstrijdverloop samenvatte. Doenrade vets bleef doordrukken en reeg de kansen bijeen. Eerst was het Armand die Niels door een snel genomen vrije trap lanceerde, maar Bernard wist de voorzet van Niels niet voorbij de Roosteren-keeper te krijgen. Diezelfde Niels werd andermaal door Armand vrijgespeeld die vervolgens meteen meeliep. Niels kwam de zestien in en zette de bal voor, daar waar Armand inmiddels op 11 meter geheel vrij stond. De voortgezette bal werd overigens door een Roosteren-speler nog bijna in eigen doel geschoten. Doenrade vets bleef de bovenliggende partij en dat zou zich uiteindelijk uitbetalen in nog een treffer. Een voorzet van Roger zeilde over alles en iedereen heen, maar Bernard zag er toch nog brood in en ging er achter aan. De keeper van Roosteren liet zich verleiden zijn doel te verlaten, maar Bernard speelde hem op de achterlijn uit en op Braziliaanse wijze draaide Bernard vanuit enkele meters vanaf de cornervlag de bal in het verlaten doel: 4-2. Wedstrijd gespeeld. Bijna had Bart, die goed inviel, de marge tot twee keer toe nog verder kunnen vergroten. Maar zijn schot in kansrijke positie vanaf de zestien miste kracht en nadat hij door Boy op fraaie wijze in de diepte werd bediend, was een Roosteren-speler hem nog net te snel af. Deed Roosteren vets dan helemaal niets meer? Nee, eigenlijk niet, op 1 vrije trap vanaf een meter of 25 na. Deze werd uiteindelijk een metertje over het doel van John geschoten. Het slotakkoord had op naam van Niels moeten komen. Via een prachtige combinatie tussen Armand, Roger, Bernard en Boy kwam Niels oog in oog met de Roosteren-doelman, maar de normaal altijd zo koele Niels schoot de bal recht in de handen van de Roosteren-doelman. Daarna vond scheids Ivo het welletjes en blies voor het eindsignaal. Eindstand: 4-2.

Mannen, dit was een zware bevalling! Maar complimenten voor de wijze waarop we de wedstrijd toch nog hebben omgebogen! En complimenten voor Ivo, die deze wedstrijd op voortreffelijke wijze heeft geleid. En complimenten voor de derde helft! Dan laten we het ware gezicht van onze vets zien! De volgende wedstrijd (5 mei 2018) is de derby tegen Adveo vets, aanvang 17.00 uur. Aangezien dit zomaar eens de laatste onderlinge ontmoeting kan worden, heeft deze wedstrijd meteen al een speciaal tintje.